198

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์ออพิงตัน (Orpington)

ไก่ออพิงตัน (Orpington) เป็นสายพันธุ์ไก่จากประเทศอังกฤษ พัฒนาขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 โดย วิลเลียม คุก (William Cook) ในเมือง Orpington เขต Kent ประเทศอังกฤษ โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างไก่ที่สามารถให้ทั้งเนื้อและไข่ได้ดีในตัวเดียว (Dual-purpose breed)ไก่ออพิงตันตัวแรกที่ได้รับการพัฒนาคือ Black Orpington ในปี ค.ศ. 1886 โดยผสมสายพันธุ์หลายชนิด ได้แก่ Minorca, Langshan และ Plymouth Rock ก่อนจะมีการพัฒนาสีอื่น ๆ ตามมา เช่น Buff, White, Blue และ Jubileeลักษณะเด่น🐔 รูปร่างใหญ่ แข็งแรงเพศผู้หนักประมาณ 4-4.5 กก.เพศเมียหนักประมาณ 3-3.5 กก.ลำตัวกว้าง หน้าอกลึก ขนฟูหนาแน่น ทำให้ดูตัวใหญ่เป็นพิเศษ🥚 ให้ไข่ดีให้ไข่สีน้ำตาลผลผลิตประมาณ 180-280 ฟองต่อปี ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์และการเลี้ยง❤️ นิสัยเชื่องและเป็นมิตรอ่อนโยน จับง่ายไม่ดุ เหมาะสำหรับผู้เริ่มเลี้ยงเข้ากับคนและสัตว์อื่นได้ดี🌡️ ทนสภาพอากาศเย็นได้ดีขนหนา จึงทนหนาวได้ดีควรระวังอากาศร้อนจัด เพราะอาจเกิดความเครียดจากความร้อน🥚 แม่ไก่เลี้ยงลูกเก่งมีสัญชาตญาณฟักไข่และเลี้ยงลูกสูงเหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการขยายพันธุ์เองสีที่นิยมสีที่พบได้บ่อย ได้แก่Buff Orpington (เหลืองทอง) ⭐ นิยมที่สุดBlack OrpingtonWhite OrpingtonBlue OrpingtonLavender OrpingtonJubilee Orpingtonข้อดี✅ เชื่อง เลี้ยงง่าย✅ ให้ทั้งเนื้อและไข่✅ ฟักไข่และเลี้ยงลูกเก่ง✅ รูปร่างสวยงาม เหมาะเลี้ยงเป็นสัตว์สวยงามข้อเสีย❌ กินอาหารมากกว่าไก่ไข่ทั่วไป❌ ทนอากาศร้อนได้ไม่ดีนัก❌ ขนหนา ต้องดูแลความสะอาดในช่วงหน้าฝนสำหรับการเลี้ยงในประเทศไทย ไก่ออพิงตันโดยเฉพาะ Buff Orpington ถือเป็นสายพันธุ์ที่ได้รับความนิยมมาก เพราะนิสัยเชื่อง ให้ไข่สีน้ำตาลสวย และมีรูปลักษณ์สวยงามคล้าย "ตุ๊กตาขนนุ่ม" เหมาะทั้งเลี้ยงเพื่อผลิตไข่และเลี้ยงเป็นสัตว์สวยงามครับ. 🐓🥚วิธีการเลี้ยงไก่ออพิงตัน (Orpington)ไก่ออพิงตันเป็นไก่ที่เลี้ยงง่าย นิสัยเชื่อง และให้ทั้งไข่และเนื้อได้ดี แต่เนื่องจากมีขนาดตัวใหญ่และขนหนา จึงต้องใส่ใจเรื่องพื้นที่และความร้อนเป็นพิเศษ1. โรงเรือนโรงเรือนต้องโปร่ง อากาศถ่ายเทดีมีหลังคากันแดดและฝนพื้นแห้งสะอาด ไม่อับชื้นพื้นที่อย่างน้อย 0.3-0.5 ตารางเมตรต่อตัวมีรังไข่และคอนนอนยกสูงจากพื้น2. อาหารลูกไก่ (0-6 สัปดาห์)ใช้อาหารลูกไก่โปรตีน 20-22%ให้น้ำสะอาดตลอดเวลาไก่รุ่น (6-18 สัปดาห์)อาหารโปรตีน 16-18%เสริมผักใบเขียวเป็นครั้งคราวไก่ไข่อาหารไก่ไข่โปรตีน 16-18%เสริมแคลเซียม เช่น เปลือกหอยบด หรือหินเกล็ด3. การจัดการน้ำเปลี่ยนน้ำทุกวันภาชนะน้ำควรสะอาดในช่วงอากาศร้อนควรเพิ่มจุดให้น้ำหลายจุด4. การป้องกันความร้อนเนื่องจากออพิงตันมีขนหนา จึงร้อนง่ายในประเทศไทยปลูกต้นไม้ให้ร่มเงาติดพัดลมระบายอากาศหากเลี้ยงจำนวนมากหลีกเลี่ยงความแออัดให้น้ำเย็นสะอาดเพียงพอ5. การให้ไข่เริ่มไข่เมื่ออายุประมาณ 5-7 เดือนให้ผลผลิตประมาณ 180-250 ฟองต่อปี ขึ้นกับสายพันธุ์และการจัดการไข่สีน้ำตาลขนาดกลางถึงใหญ่6. การฟักไข่แม่ไก่ออพิงตันมีนิสัยกกไข่เก่งระยะฟักประมาณ 21 วันดูแลให้มีอาหารและน้ำใกล้รังฟัก7. โปรแกรมวัคซีนพื้นฐานนิวคาสเซิล (ND)หลอดลมอักเสบติดต่อ (IB)ฝีดาษไก่กัมโบโร (IBD)ควรปรึกษาสัตวแพทย์หรือปศุสัตว์ในพื้นที่เพื่อกำหนดโปรแกรมที่เหมาะสมเหมาะกับใคร✅ ผู้เริ่มต้นเลี้ยงไก่✅ ฟาร์มขนาดเล็กและเกษตรพอเพียง✅ ผู้ต้องการไข่สีน้ำตาล✅ ผู้ที่ชอบไก่นิสัยเชื่อง เลี้ยงง่ายหากเลี้ยงในประเทศไทย แนะนำให้ปล่อยเดินคุ้ยเขี่ยช่วงเช้าหรือเย็น และหลีกเลี่ยงแดดจัดช่วงเที่ยง จะช่วยให้ออพิงตันแข็งแรง โตเร็ว และให้ไข่สม่ำเสมอครับ

อ่านรายละเอียด → 198 ครั้ง

172

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์บาร์พลีมัทร็อค (Barred Plymouth Rock)

ไก่ไข่พันธุ์บาร์พลีมัทร็อค (Barred Plymouth Rock)บาร์พลีมัทร็อค เป็นไก่พันธุ์กึ่งเนื้อกึ่งไข่ (Dual-purpose breed) ที่ได้รับความนิยมทั่วโลก เนื่องจากเลี้ยงง่าย แข็งแรง ทนทาน และให้ไข่ได้ดี เหมาะสำหรับเกษตรกรรายย่อยและการเลี้ยงแบบปล่อยธรรมชาติประวัติความเป็นมาไก่บาร์พลีมัทร็อคมีต้นกำเนิดในประเทศสหรัฐอเมริกา ช่วงกลางศตวรรษที่ 19 โดยพัฒนาสายพันธุ์จากการผสมไก่หลายชนิด เช่น Dominique, Black Java, Cochin และ Brahma ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1874 และกลายเป็นหนึ่งในไก่พื้นฐานที่นิยมเลี้ยงมากที่สุดในอเมริกา ทั้งเพื่อผลิตไข่และเนื้อลักษณะประจำพันธุ์รูปร่าง ลำตัวใหญ่ ลึก และกว้าง หลังยาว อกเต็ม ขาไม่มีขน สีเหลือง หงอนจักรเดี่ยว (Single Comb)ลักษณะเด่นคือ✅ ขนลายขวางสีดำสลับขาว (Barred Pattern) ทำให้ดูคล้ายลายม้าลายทั่วทั้งตัวน้ำหนักเฉลี่ยพ่อพันธุ์ 3.8 - 4.3 กิโลกรัมแม่พันธุ์ 2.7 - 3.4 กิโลกรัมนิสัย เชื่อง เป็นมิตร เลี้ยงง่าย หาอาหารเก่ง เหมาะกับผู้เริ่มต้นการให้ผลผลิตไข่อายุเริ่มไข่ประมาณ 20 - 24 สัปดาห์ผลผลิตต่อปีประมาณ 200 - 280 ฟอง/ปีลักษณะไข่เปลือกสีน้ำตาลอ่อนน้ำหนักฟองประมาณ 55 - 65 กรัมข้อดีของไก่บาร์พลีมัทร็อค✅ ทนต่อสภาพอากาศได้ดี✅ แข็งแรง โรคน้อย✅ ดูแลไม่ยาก✅ ให้ไข่สม่ำเสมอ✅ สามารถใช้เลี้ยงเพื่อผลิตเนื้อได้✅ ฟักไข่และเลี้ยงลูกเก่งกว่าสายพันธุ์ไข่เชิงการค้าวิธีการเลี้ยง1. โรงเรือนควรโปร่ง อากาศถ่ายเทดีพื้นแห้งสะอาดมีพื้นที่อย่างน้อย 0.3 - 0.4 ตารางเมตรต่อตัวมีคอนนอนสูงจากพื้น 40 - 60 ซม.2. อาหารลูกไก่ (0-8 สัปดาห์)อาหารโปรตีน 20-22%น้ำสะอาดตลอดเวลาไก่รุ่น (8-20 สัปดาห์)โปรตีน 16-18%ไก่ไข่โปรตีน 16-18%แคลเซียม 3.5-4%เสริม เปลือกหอยบด หินเกล็ด ผักสดและหญ้าอ่อน3. การจัดการแสงเพื่อให้ไข่ดีสม่ำเสมอต้องได้รับแสงวันละ 14-16 ชั่วโมง สามารถใช้ไฟเสริมในช่วงกลางคืนได้4. การดูแลสุขภาพควรทำวัคซีนตามโปรแกรม เช่นนิวคาสเซิล (ND)หลอดลมอักเสบติดต่อ (IB)กัมโบโร (IBD)ฝีดาษไก่และต้องถ่ายพยาธิทุก 3-6 เดือนสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมบาร์พลีมัทร็อคเหมาะกับการเลี้ยงปล่อยอิสระ (Free Range)สวนผสมฟาร์มขนาดเล็กฟาร์มเกษตรพอเพียงเพราะเป็นไก่ที่หากินเก่ง ช่วยกำจัดแมลงและวัชพืชได้ดีสรุปไก่ไข่พันธุ์ บาร์พลีมัทร็อค (Barred Plymouth Rock) เป็นไก่กึ่งเนื้อกึ่งไข่จากสหรัฐอเมริกา มีลักษณะเด่นคือขนลายดำสลับขาว เลี้ยงง่าย แข็งแรง ทนโรค ให้ไข่สีน้ำตาลประมาณ 200-280 ฟองต่อปี เหมาะสำหรับเกษตรกรมือใหม่ การเลี้ยงแบบปล่อย และฟาร์มขนาดเล็กที่ต้องการทั้งไข่และเนื้อในสายพันธุ์เดียว

อ่านรายละเอียด → 172 ครั้ง

239

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์เวียนดอตต์ (Wyandotte)

ไก่เวียนดอตต์ (Wyandotte) เป็นไก่พันธุ์แท้ที่พัฒนาขึ้นในประเทศสหรัฐอเมริกาช่วงปลายศตวรรษที่ 19 โดยได้รับการตั้งชื่อตามชนเผ่า Wyandot ในอเมริกาเหนือ เดิมทีได้รับการปรับปรุงพันธุ์เพื่อให้เป็นไก่เนื้อและไก่ไข่ในตัวเดียวกัน (Dual Purpose Chicken) จึงได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในฟาร์มครัวเรือนและเกษตรกรรมขนาดเล็กปัจจุบันมีหลายสี เช่นSilver Laced (ขอบขาวดำ)Golden Laced (ขอบทองดำ)White (สีขาว)Black (สีดำ)Blue (สีน้ำเงินเทา)ColumbianBuffPartridgeลักษณะเด่นของไก่เวียนดอตต์ลักษณะภายนอกลำตัวกว้าง กลม และลึกหน้าอกใหญ่ แข็งแรง หงอนแบบ Rose Comb (หงอนกุหลาบ) ขาสั้นปานกลาง สีเหลือง ขนแน่นสวยงามเหมาะทั้งเลี้ยงเชิงสวยงามและผลิตไข่ทนต่ออากาศหนาวได้ดี เนื่องจากหงอนเล็กน้ำหนักเพศ น้ำหนักไก่ตัวผู้ 3.5-4.0 กก.ไก่ตัวเมีย 2.5-3.0 กก.นิสัยเชื่อง เลี้ยงง่าย ไม่ดุร้าย ปรับตัวได้ดี เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้นเลี้ยงไก่ อยู่รวมฝูงได้ดีการให้ผลผลิตไข่เริ่มไข่เมื่ออายุประมาณ 5-6 เดือนผลิตไข่ประมาณ 180-250 ฟอง/ปีไข่มีขนาดกลางถึงใหญ่ เปลือกไข่สีน้ำตาลอ่อนถึงน้ำตาลเข้ม แม่ไก่บางตัวมีสัญชาตญาณฟักไข่ดีวิธีการเลี้ยงไก่เวียนดอตต์1. โรงเรือนพื้นที่เลี้ยงอย่างน้อย 0.3-0.4 ตารางเมตรต่อตัวระบายอากาศดีพื้นแห้งสะอาดมีคอนนอนสูงจากพื้น 40-60 ซม.มีรังไข่ 1 ช่อง ต่อแม่ไก่ 4-5 ตัว2. อาหารลูกไก่ 0-6 สัปดาห์อาหารโปรตีน 20-22%น้ำสะอาดตลอดเวลาไก่รุ่น 6-18 สัปดาห์อาหารโปรตีน 16-18%เสริมผักสดและหญ้าไก่ไข่อาหารโปรตีน 16-18%แคลเซียม 3.5-4%เสริมเปลือกหอยบดหรือหินปูนบด3. การจัดการน้ำมีน้ำสะอาดตลอด 24 ชั่วโมงเปลี่ยนน้ำทุกวันล้างภาชนะสม่ำเสมอ4. การดูแลสุขภาพวัคซีนที่ควรได้รับนิวคาสเซิล (Newcastle Disease)หลอดลมอักเสบติดต่อ (IB)กัมโบโร (Gumboro)ฝีดาษไก่ (Fowl Pox)การป้องกันโรคทำความสะอาดโรงเรือนสม่ำเสมอ เปลี่ยนวัสดุรองพื้นเมื่อเปียกชื้น แยกไก่ป่วยออกจากฝูง5. การปล่อยหากินไก่เวียนดอตต์เหมาะสำหรับระบบปล่อยอิสระ (Free Range)ข้อดีลดต้นทุนอาหาร ได้รับแมลงและหญ้าตามธรรมชาติ ไก่แข็งแรง ไข่มีคุณภาพดีควรมีพื้นที่อย่างน้อย 2-4 ตารางเมตรต่อตัวข้อดีของไก่เวียนดอตต์✅ ไข่ดกพอสมควร 180-250 ฟอง/ปี✅ ตัวใหญ่ ใช้เป็นไก่เนื้อได้✅ เชื่อง เลี้ยงง่าย✅ ทนโรคและอากาศได้ดี✅ มีสีสวย เหมาะเลี้ยงสวยงาม✅ แม่ไก่บางตัวฟักไข่และเลี้ยงลูกเก่งข้อจำกัด❌ ให้ไข่น้อยกว่าไก่ไข่เชิงการค้า เช่น ไฮไลน์บราวน์ หรือ ISA Brown❌ โตช้ากว่าไก่เนื้อเชิงอุตสาหกรรม❌ หากอากาศร้อนจัดควรมีร่มเงาและน้ำเพียงพอ เพราะขนค่อนข้างหนาสรุปไก่เวียนดอตต์เป็นไก่สองประสงค์ที่เหมาะสำหรับเกษตรกรรายย่อยและผู้เลี้ยงในสวนหลังบ้าน ให้ไข่สีน้ำตาลปีละประมาณ 180-250 ฟอง มีนิสัยเชื่อง แข็งแรง ดูแลง่าย และมีสีสันสวยงาม โดยเฉพาะสาย Silver Laced ซึ่งเป็นสีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดทั่วโลก เหมาะทั้งเลี้ยงเพื่อบริโภคไข่ ขยายพันธุ์ และเลี้ยงเป็นไก่สวยงามครับ

อ่านรายละเอียด → 239 ครั้ง

224

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์ออสตราลอป (Australorp)

ไก่ไข่พันธุ์ ออสตราลอร์ป (Australorp) เป็นไก่ที่เลี้ยงง่าย แข็งแรง ทนโรค และให้ไข่ดก เหมาะสำหรับการเลี้ยงทั้งในระดับครัวเรือนและเชิงพาณิชย์ขนาดเล็กลักษณะเด่นของไก่ออสตราลอร์ปขนสีดำเงาอมเขียวโตเร็ว แข็งแรงนิสัยเชื่อง เลี้ยงง่ายเริ่มให้ไข่อายุประมาณ 5-6 เดือนให้ไข่สีน้ำตาลอ่อนถึงน้ำตาลเข้มผลผลิตประมาณ 250-300 ฟอง/ปี เมื่อได้รับการดูแลที่ดีวิธีการเลี้ยงไก่ออสตราลอร์ป1. การเตรียมโรงเรือนลูกไก่ 10-15 ตัว ใช้พื้นที่ประมาณ 2-3 ตารางเมตรไก่โตเต็มวัย 1 ตัว ใช้พื้นที่อย่างน้อย 0.3-0.5 ตารางเมตรโรงเรือนอากาศถ่ายเทสะดวกกันฝนและแดดได้มีตาข่ายป้องกันสุนัข งู และสัตว์รบกวนคอนนอนสูงจากพื้น 50-80 ซม.ใช้ไม้หน้ากว้าง 4-5 ซม.2. การให้อาหารลูกไก่แรกเกิด - 6 สัปดาห์อาหารโปรตีน 20-22%ให้กินได้ตลอดวันน้ำสะอาดตลอดเวลาอายุ 6-18 สัปดาห์อาหารไก่รุ่น โปรตีน 16-18%เริ่มไข่ขึ้นไปอาหารไก่ไข่ โปรตีน 16-18%มีแคลเซียม 3.5-4%เสริมอาหารธรรมชาติหญ้าอ่อนผักบุ้งตำลึงกล้วยสุกข้าวโพดบดกากถั่วเหลือง3. การจัดการน้ำน้ำต้องสะอาดตลอดเวลาเปลี่ยนน้ำทุกวันหน้าร้อนควรเพิ่มภาชนะน้ำไก่ไข่ 1 ตัว กินน้ำประมาณ 250-500 มล./วัน4. การจัดแสงเมื่อต้องการให้ไข่สม่ำเสมอแสงรวมวันละ 14-16 ชั่วโมงสามารถเปิดไฟเสริมช่วงเช้ามืดหรือช่วงเย็นได้5. การดูแลสุขภาพวัคซีนที่ควรทำนิวคาสเซิลหลอดลมอักเสบติดต่อ (IB)ฝีดาษไก่อหิวาต์ไก่ (ในพื้นที่เสี่ยง)การป้องกันโรคทำความสะอาดโรงเรือนทุกสัปดาห์เปลี่ยนวัสดุปูพื้นเมื่อชื้นแยกไก่ป่วยออกทันที6. การเก็บไข่เก็บวันละ 2-3 ครั้งรังไข่ 1 รัง ต่อไก่ 4-5 ตัวรองฟางแห้งหรือแกลบเทคนิคเพิ่มไข่ให้อาหารไก่ไข่คุณภาพดีเสริมเปลือกหอยป่นหรือหินปูนบดลดความเครียดจากเสียงดังและสุนัขไล่มีพื้นที่ให้คุ้ยเขี่ยควบคุมพยาธิทุก 3-6 เดือน

อ่านรายละเอียด → 224 ครั้ง

197

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์ไวท์เลกฮอร์น (White Leghorn)

ไก่ไข่พันธุ์เล็กฮอร์นขาว (White Leghorn)ประวัติความเป็นมาไก่เล็กฮอร์นขาว (White Leghorn) เป็นไก่ไข่ที่มีต้นกำเนิดจากประเทศอิตาลี โดยชื่อ "Leghorn" มาจากเมืองท่าลิวอร์โน (Livorno) ซึ่งเป็นแหล่งส่งออกไก่พันธุ์นี้ไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังจากนั้นได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ให้มีประสิทธิภาพในการให้ไข่สูง จนกลายเป็นหนึ่งในสายพันธุ์ไก่ไข่เชิงการค้าที่สำคัญที่สุดของโลกลักษณะเด่นขนสีขาวล้วนทั่วตัว หงอนเดี่ยวสีแดงสด ขนาดใหญ่ ติ่งหูสีขาว ปากสีเหลือง ขาเหลือง แข็งแรง รูปร่างเพรียว เล็กกะทัดรัดตัวผู้หนักประมาณ 2.4-2.7 กิโลกรัมตัวเมียหนักประมาณ 1.8-2.3 กิโลกรัมมีนิสัยตื่นตัว คล่องแคล่ว และหากินเก่งความสามารถในการให้ไข่ เริ่มให้ไข่เมื่ออายุประมาณ 18-20 สัปดาห์ ให้ไข่เปลือกสีขาวผลผลิตเฉลี่ย 250-320 ฟองต่อปี บางสายพันธุ์ปรับปรุงสามารถให้ไข่ได้มากกว่า 300 ฟองต่อปี ไข่มีน้ำหนักเฉลี่ย 55-65 กรัมต่อฟองข้อดี✅ ให้ไข่ดกมาก ✅ ใช้อาหารน้อยเมื่อเทียบกับปริมาณไข่ที่ผลิตได้ ✅ โตเร็ว เข้าสู่ระยะให้ไข่ไว ✅ ทนต่อสภาพอากาศร้อนได้ดี ✅ เหมาะสำหรับการเลี้ยงเชิงพาณิชย์ข้อเสีย❌ ไม่ค่อยมีสัญชาตญาณการกกไข่ ❌ ค่อนข้างตกใจง่าย ❌ เลี้ยงเป็นไก่เนื้อไม่ค่อยคุ้ม เนื่องจากตัวเล็กวิธีการเลี้ยง1. โรงเรือนอากาศถ่ายเทสะดวกป้องกันฝนและแดดพื้นแห้ง ไม่ชื้นมีพื้นที่ประมาณ 3-4 ตัวต่อตารางเมตร2. อาหารลูกไก่ (0-8 สัปดาห์)โปรตีน 20-22%ให้อาหารลูกไก่สำเร็จรูปน้ำสะอาดตลอดเวลาไก่รุ่น (8-18 สัปดาห์)โปรตีน 16-18%ควบคุมน้ำหนักไม่ให้อ้วนเกินไปไก่ไข่ (18 สัปดาห์ขึ้นไป)โปรตีน 16-18%แคลเซียม 3.5-4%เสริมเปลือกหอยบดหรือหินปูน3. การจัดการแสงไก่ไข่ต้องการแสงวันละ 14-16 ชั่วโมงใช้หลอดไฟช่วยในช่วงกลางคืนเพื่อกระตุ้นการให้ไข่4. สุขภาพและวัคซีนควรทำวัคซีนตามโปรแกรม เช่นนิวคาสเซิล (ND)หลอดลมอักเสบติดต่อ (IB)กัมโบโร (IBD)ฝีดาษไก่5. การเก็บไข่เก็บวันละ 2-3 ครั้งรักษาความสะอาดรังไข่คัดแยกไข่แตกหรือผิดรูปออกสรุปไก่เล็กฮอร์นขาวเป็นไก่ไข่ที่ให้ผลผลิตสูงที่สุดสายพันธุ์หนึ่งของโลก มีจุดเด่นคือให้ไข่เปลือกขาวจำนวนมาก ใช้อาหารน้อย โตเร็ว และเหมาะทั้งการเลี้ยงเชิงการค้าและเลี้ยงในฟาร์มขนาดเล็ก หากดูแลเรื่องอาหาร แสงสว่าง และสุขภาพอย่างเหมาะสม จะสามารถให้ไข่ได้มากกว่า 280-300 ฟองต่อปีอย่างต่อเนื่อง.

อ่านรายละเอียด → 197 ครั้ง

176

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

วิธีการเลี้ยงไก่ไข่สวยงามและการจัดการโรงเรือน

หลักการเลี้ยงไก่ไข่สวยงามให้สุขภาพดีและไข่ดก การเลี้ยงไก่ไข่สวยงามให้ได้ทั้งความเพลิดเพลินและผลผลิตไข่ที่มีคุณภาพ ต้องอาศัยการจัดการที่เหมาะสมใน 4 ปัจจัยหลัก: การจัดสร้างโรงเรือนและรังไข่: โรงเรือนควรโปร่ง อากาศถ่ายเทสะดวก ไม่อับชื้น มีแสงสว่างธรรมชาติเพียงพอ และมีรังไข่ที่สะอาด มืดสงบ และปูด้วยฟางหรือแกลบที่แห้งสะอาดอาหารและน้ำดื่ม: ไก่ไข่ต้องการโปรตีนประมาณ 16-18% และแร่ธาตุแคลเซียม (เปลือกหอยป่น) เพื่อสร้างเปลือกไข่ที่แข็งแรง น้ำดื่มต้องสะอาดและมีให้ตลอดเวลาสุขอนามัยและการป้องกันโรค: ทำความสะอาดคอกและเปลี่ยนวัสดุรองพื้นสม่ำเสมอ ฉีดพ่นยาฆ่าเชื้อ และทำวัคซีนตามโปรแกรมการปล่อยเดินเล่น (Free Range / Pasture): ช่วยให้ไก่อารมณ์ดี ได้รับแสงแดด ได้คุ้ยเขี่ยหาอาหารธรรมชาติ ลดความเครียดและทำให้ไข่แดงมีสีสวยตามธรรมชาติ

อ่านรายละเอียด → 176 ครั้ง

155

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

โรคและการรักษา ป้องกันในไก่ไข่

โรคที่พบบ่อยในไก่ไข่ เราควรป้องกันดีกว่าการแก้ไข ทำวัคซีน และตรวจดูไก่ในทุกๆ วัน เพื่อที่เราต้องคัดแยกออกจากส่วนรวมให้เร็วที่สุดแล้วทำการแยกรักษาให้รวดเร็วโรคนิวคาสเซิล (Newcastle Disease)สาเหตุ: เชื้อไวรัสอาการ: หายใจลำบาก, หัวสั่น, อัมพาต, เดินเป็นวงกลม, หยุดไข่การป้องกัน: ฉีดวัคซีน, กักกันสัตว์ใหม่, ควบคุมการเข้าออกฟาร์มโรคหลอดลมอักเสบติดต่อ (Infectious Bronchitis – IB)สาเหตุ: เชื้อโคโรนาไวรัสอาการ: หายใจลำบาก, น้ำมูกไหล, ไข่รูปร่างผิดปกติการป้องกัน: ฉีดวัคซีน, ควบคุมอากาศในโรงเรือนโรคอหิวาต์สัตว์ปีก (Fowl Cholera)สาเหตุ: เชื้อแบคทีเรีย Pasteurella multocidaอาการ: ไข้สูง, เบื่ออาหาร, ท้องเสีย, หงอนเขียวคล้ำการป้องกัน: ฉีดวัคซีน, ควบคุมสัตว์พาหะ เช่น หนู นกโรคไข้หวัดนก (Avian Influenza)สาเหตุ: เชื้อไวรัสอาการ: ป่วยรุนแรง, ตายเร็ว, หยุดไข่การป้องกัน: ระบบความปลอดภัยทางชีวภาพเข้มงวด, ฆ่าเชื้อ, กักกันโรคมาเร็กซ์ (Marek’s Disease)สาเหตุ: เชื้อไวรัสเฮอร์ปีส์อาการ: อัมพาต, ตาเปลี่ยนสี, น้ำหนักลดการป้องกัน: ฉีดวัคซีนตั้งแต่ลูกไก่, รักษาความสะอาดโรคหวัดหน้าบวม (Infectious Coryza)สาเหตุ: เชื้อแบคทีเรีย Avibacterium paragallinarumอาการ: หน้าบวม, ตาบวม, น้ำมูกไหล, ไข่ลดลงการป้องกัน: แยกไก่ป่วย, ควบคุมความชื้น, ให้ยาปฏิชีวนะตามสัตวแพทย์แนวทางป้องกันโรคโดยรวมฉีดวัคซีนตามโปรแกรม อย่างสม่ำเสมอควบคุมสภาพแวดล้อม เช่น อุณหภูมิ 18–28°C, ความชื้น 60–70%ทำความสะอาดโรงเรือนและอุปกรณ์ตรวจสุขภาพไก่เป็นประจำเสริมอาหารและวิตามิน เช่น A, D, E, C, สังกะสี, ซีลีเนียม

อ่านรายละเอียด → 155 ครั้ง

220

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์ ชัชเชค หรือ ซัสเชกซ์ (Light Sussex), (Susex)

ไก่ไข่พันธุ์ ชัชเชค ที่นิยมเรียกในไทย ส่วนใหญ่หมายถึง ไลท์ชัชเชค (Light Sussex) หรือ ซัสเซกซ์ (Sussex) ซึ่งเป็นไก่พันธุ์เก่าแก่จากประเทศอังกฤษ ไม่ใช่สายพันธุ์จากสาธารณรัฐเช็กตามชื่อที่คนไทยเรียกกันประวัติไก่พันธุ์ Sussex มีถิ่นกำเนิดในแคว้น Sussex ทางตอนใต้ของประเทศอังกฤษเป็นสายพันธุ์ที่มีมานานกว่าร้อยปี เดิมเลี้ยงเพื่อใช้ประโยชน์ทั้งเนื้อและไข่ต่อมามีการพัฒนาหลายสี โดยสีที่ได้รับความนิยมมากคือ Light Sussex ซึ่งมีลำตัวสีขาว คอและหางสีดำลักษณะเด่นขนสีขาว คอและหางดำเลี้ยงง่าย ทนสภาพอากาศได้ดีนิสัยเชื่อง เหมาะกับการเลี้ยงแบบปล่อยเป็นไก่กึ่งเนื้อกึ่งไข่ ตัวค่อนข้างใหญ่การให้ไข่เริ่มให้ไข่เมื่ออายุประมาณ 5-6 เดือนให้ไข่สีน้ำตาลอ่อนถึงครีมผลผลิตประมาณ 200-250 ฟองต่อปี หากได้รับอาหารและการดูแลที่เหมาะสมข้อดีไข่ดกพอสมควรฟักลูกเองได้เลี้ยงง่าย แข็งแรงสามารถเลี้ยงเป็นไก่สวยงามได้ด้วยสรุปวิธีเลี้ยงไก่ไลท์ชัชเชค (Light Sussex)ไลท์ชัชเชคเป็นไก่กึ่งเนื้อกึ่งไข่ เลี้ยงง่าย แข็งแรง และเหมาะกับการเลี้ยงแบบปล่อยหากินในสวน1. โรงเรือนพื้นแห้ง ไม่ชื้น และมีอากาศถ่ายเทดีป้องกันสุนัข งู และสัตว์รบกวนมีพื้นที่อย่างน้อย 0.3-0.5 ตารางเมตรต่อตัวจัดคอนนอนและรังไข่ให้เพียงพอ2. อาหารลูกไก่ 0-8 สัปดาห์ใช้อาหารลูกไก่โปรตีน 20-22%ให้น้ำสะอาดตลอดเวลาไก่รุ่น 8-20 สัปดาห์อาหารโปรตีน 16-18%เสริมผัก หญ้า และแมลงได้ไก่ไข่ 20 สัปดาห์ขึ้นไปอาหารไก่ไข่โปรตีน 16-18%เสริมแคลเซียมจากเปลือกหอยบดหรือหินปูน เพื่อให้เปลือกไข่แข็งแรง3. การดูแลสุขภาพทำวัคซีนตามโปรแกรม เช่น นิวคาสเซิล และฝีดาษไก่เปลี่ยนน้ำทุกวันทำความสะอาดโรงเรือนสม่ำเสมอแยกไก่ป่วยออกจากฝูงทันที4. การให้ไข่เริ่มไข่เมื่ออายุประมาณ 5-6 เดือนให้ไข่สีน้ำตาลอ่อนผลผลิตเฉลี่ย 200-250 ฟอง/ปี เมื่อได้รับอาหารและการดูแลที่เหมาะสม5. เทคนิคให้ไข่ดกให้อาหารตรงเวลาเปิดไฟเสริมช่วงกลางคืนให้ได้รับแสงรวมวันละ 14-16 ชั่วโมงลดความเครียดจากเสียงดังหรือการย้ายคอกบ่อยมีน้ำสะอาดตลอดเวลาข้อดีของไลท์ชัชเชคเลี้ยงง่าย ทนโรคไข่ดี ไข่ดกพอสมควรฟักลูกเองได้เนื้ออร่อย ตัวใหญ่เหมาะสำหรับเลี้ยงในสวนหรือฟาร์มขนาดเล็ก

อ่านรายละเอียด → 220 ครั้ง

208

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่ที่มีสีแปลก

🩵 ไข่สีฟ้า / สีฟ้าอมเขียว1. อเมราอูคานา (Ameraucana)ไข่สีฟ้าสดเป็นสายพันธุ์จากสหรัฐอเมริกานิสัยค่อนข้างเชื่องให้ไข่ประมาณ 180-250 ฟอง/ปี2. อาเราคานา (Araucana)ต้นกำเนิดจากชิลีไข่สีฟ้าหรือฟ้าอมเขียวมีลักษณะเด่นคือบางตัวไม่มีหางให้ไข่ 150-250 ฟอง/ปี3. อีสเตอร์เอ็กเกอร์ (Easter Egger)เป็นลูกผสมจากสายเลือด Araucana หรือ Ameraucanaไข่แต่ละตัวอาจออกสีฟ้าสีเขียวสีเขียวมะกอกสีชมพูอ่อนได้ชื่อว่า "ไก่อีสเตอร์" เพราะไข่มีหลายสี🫒 ไข่สีเขียวมะกอก (Olive Egg)4. (Olive Egger)ลูกผสมระหว่าง Ameraucana/Araucana × Maransให้ไข่สีเขียวมะกอกเข้มเป็นสายพันธุ์ยอดนิยมในฟาร์มไข่สี🍫 ไข่สีน้ำตาลเข้มมาก5. มารานส์ (Marans)ต้นกำเนิดจากฝรั่งเศสไข่สีน้ำตาลช็อกโกแลตเข้มบางฟองเข้มจนเกือบดำผลผลิตประมาณ 150-220 ฟอง/ปี🌸 ไข่สีชมพูอ่อน6. บาร์เนเวลเดอร์ (Barnevelder)ไข่อาจมีสีน้ำตาลอมชมพูบางสายเลือดให้สีไข่เข้มสวย7. Easter Egger บางสายเลือดสามารถให้ไข่สีชมพูหรือครีมอมชมพู🌈 สายพันธุ์สำหรับฟาร์มไข่สีรวมหากต้องการเก็บไข่หลายสีในเล้าเดียว แนะนำเลี้ยงรวม:White Leghorn → ไข่ขาวAmeraucana → ไข่ฟ้าOlive Egger → ไข่เขียวมะกอกMarans → ไข่ช็อกโกแลตRhode Island Red → ไข่น้ำตาลจะได้ "ตะกร้าไข่สายรุ้ง" แบบนี้🥚 ขาว 🥚 ฟ้า 🥚 เขียว 🥚 มะกอก 🥚 ช็อกโกแลต 🥚 น้ำตาลอ่อนสำหรับประเทศไทย ถ้าหาได้ง่ายและนิยมเลี้ยงมากที่สุดในกลุ่มไข่สีแปลก คือ Ameraucana, Easter Egger, Olive Egger และ Marans เพราะทนสภาพอากาศร้อนได้ค่อนข้างดี และมีราคาจำหน่ายไข่สูงกว่าไข่ทั่วไปครับ

อ่านรายละเอียด → 208 ครั้ง

223

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์อเมราอูคานา (Ameraucana)

ไก่พันธุ์อเมราอูคานา (Ameraucana) เป็นไก่ที่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีต้นกำเนิดจากไก่พันธุ์อาเราคานา (Araucana) ของประเทศชิลี ซึ่งมีจุดเด่นคือการให้ไข่สีฟ้า นักพัฒนาสายพันธุ์ชาวอเมริกันได้คัดเลือกและปรับปรุงพันธุ์จนได้ไก่ที่มีลักษณะมาตรฐาน แข็งแรง และให้ไข่สีฟ้าอย่างสม่ำเสมอสมาคมสัตว์ปีกแห่งสหรัฐอเมริกา (American Poultry Association) ได้รับรองไก่พันธุ์อเมราอูคานาเป็นสายพันธุ์มาตรฐานในปี ค.ศ. 1984 ปัจจุบันเป็นหนึ่งในสายพันธุ์ไก่ไข่สีที่ได้รับความนิยมทั่วโลกลักษณะประจำพันธุ์รูปร่าง ขนาดปานกลาง ลำตัวกว้าง แข็งแรง หลังค่อนข้างตรง อกกว้าง ศีรษะ หงอนแบบถั่ว (Pea Comb)มีเคราและจอนขนรอบใบหน้า (Muffs & Beard) ตาสีแดงอมน้ำตาลสีขนมีหลายสี เช่นสีดำ (Black)สีน้ำเงิน (Blue)สีขาว (White)สีบัฟ (Buff)สีเงิน (Silver)สีข้าวสาลี (Wheaten)สีน้ำตาลแดง (Brown Red)น้ำหนักตัวผู้ 3.0-3.5 กิโลกรัมตัวเมีย 2.2-2.7 กิโลกรัมลักษณะเด่น✅ ให้ไข่สีฟ้าธรรมชาติ✅ สีไข่อยู่ทั้งเปลือก ไม่ใช่แค่เคลือบผิว✅ ทนร้อนและทนหนาวได้ดี✅ นิสัยเชื่อง เลี้ยงง่าย✅ หงอนเล็ก จึงทนสภาพอากาศหนาวได้ดีกว่าไก่หงอนใหญ่✅ สามารถปล่อยหากินแบบอิสระได้ดีการให้ผลผลิตไข่เริ่มไข่เมื่ออายุประมาณ 5-6 เดือน ให้ไข่เฉลี่ย 180-250 ฟองต่อปี ไข่น้ำหนักประมาณ 55-65 กรัม เปลือกไข่สีฟ้าหรือฟ้าอมเขียวอ่อนให้ไข่ได้ต่อเนื่องหลายปีวิธีการเลี้ยง1. โรงเรือนอากาศถ่ายเทดี พื้นแห้งและสะอาด มีพื้นที่อย่างน้อย 3-4 ตัว/ตารางเมตร มีรังไข่ 1 รังต่อแม่ไก่ 4-5 ตัว2. อาหารระยะลูกไก่ (0-8 สัปดาห์) โปรตีน 20-22% ให้น้ำสะอาดตลอดเวลาระยะไก่รุ่น (8-18 สัปดาห์) โปรตีน 16-18% เสริมวิตามินและแร่ธาตุระยะไก่ไข่ โปรตีน 16-18% แคลเซียม 3.5-4% เสริมเปลือกหอยบดหรือหินปูนบด3. การจัดการแสงต้องการแสงวันละ 14-16 ชั่วโมง หากแสงธรรมชาติไม่เพียงพอ ควรเสริมแสงไฟ4. การดูแลสุขภาพควรฉีดวัคซีนตามโปรแกรม เช่นนิวคาสเซิล (ND)กัมโบโร (IBD)หลอดลมอักเสบติดต่อ (IB)ฝีดาษไก่และควรถ่ายพยาธิทุก 4-6 เดือน5. การเลี้ยงแบบปล่อยอเมราอูคานาเป็นไก่ที่ชอบคุ้ยเขี่ยหาอาหาร จึงเหมาะกับการเลี้ยงแบบปล่อยในสวนหรือฟาร์มธรรมชาติอาหารเสริมที่หาเองได้ เช่นหญ้าอ่อน แมลง ไส้เดือน เมล็ดพืช ช่วยลดต้นทุนอาหารได้ดีข้อดีไข่สีฟ้าสวย มีมูลค่าสูงกว่าท้องตลาดทั่วไป อัตราการให้ไข่ดี เลี้ยงง่าย แข็งแรง เหมาะกับฟาร์มไข่สีและฟาร์มท่องเที่ยว สามารถขายลูกไก่และไข่ฟักได้ราคาดีข้อเสียราคาแม่พันธุ์และลูกไก่ค่อนข้างสูง ให้ไข่น้อยกว่าไก่เชิงการค้าสายพันธุ์เล็กฮอร์น พันธุ์แท้หาค่อนข้างยากในประเทศไทยสรุปอเมราอูคานาเป็นไก่ไข่สีฟ้ายอดนิยมของโลก จุดเด่นสำคัญคือให้ไข่สีฟ้าธรรมชาติสวยงาม นิสัยเชื่อง แข็งแรง และเลี้ยงง่าย เหมาะสำหรับผู้เลี้ยงที่ต้องการผลิตไข่พรีเมียม หรือทำฟาร์มไข่สีหลากหลายร่วมกับ Marans (ไข่ช็อกโกแลต) และ Olive Egger (ไข่สีเขียวมะกอก) เพื่อเพิ่มมูลค่าและความน่าสนใจของผลผลิตครับ 🥚🩵🐔

อ่านรายละเอียด → 223 ครั้ง

223

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์อาเราคานา (Araucana)

ไก่พันธุ์อาเราคานา (Araucana) มีต้นกำเนิดจากประเทศชิลี ในทวีปอเมริกาใต้ โดยเชื่อว่าพัฒนามาจากไก่พื้นเมืองที่ชนเผ่า "มาปูเช" (Mapuche) เลี้ยงมานานหลายร้อยปีอาเราคานาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากความสามารถในการให้ไข่เปลือกสีฟ้าตามธรรมชาติ ซึ่งแตกต่างจากไก่พันธุ์อื่นอย่างชัดเจน จนกลายเป็นต้นกำเนิดของไก่ไข่สีหลายสายพันธุ์ในปัจจุบัน เช่น Ameraucana และ Easter Eggerลักษณะประจำพันธุ์ รูปร่าง ลำตัวขนาดปานกลาง อกกว้าง แข็งแรง หลังค่อนข้างสั้น ขายาวปานกลางลักษณะเด่นเฉพาะพันธุ์1. ไม่มีหาง (Rumpless) อาเราคานาหลายสายพันธุ์จะไม่มีหางหรือมีกระดูกหางสั้นมาก ทำให้ดูแตกต่างจากไก่ทั่วไป2. พู่ขนข้างหู (Ear Tufts) มีพู่ขนยื่นออกมาบริเวณข้างใบหูเป็นเอกลักษณ์สำคัญของพันธุ์3. หงอนแบบถั่ว (Pea Comb) หงอนเตี้ย ทนร้อนและทนหนาวได้ดีสีขนพบหลายสี เช่นสีดำ (Black)สีขาว (White)สีน้ำเงิน (Blue)สีเงิน (Silver Duckwing)สีทอง (Golden Duckwing)ลายป่า (Wild Type)น้ำหนัก ตัวผู้ ประมาณ 2.5-3.0 กิโลกรัม ตัวเมีย ประมาณ 2.0-2.5 กิโลกรัมความสามารถในการให้ไข่ เริ่มให้ไข่เมื่ออายุ 5-7 เดือน ให้ไข่เฉลี่ย 180-250 ฟองต่อปี เปลือกไข่สีฟ้าหรือฟ้าอมเขียวน้ำหนักไข่ประมาณ 50-60 กรัม จุดเด่นของไก่พันธุ์อาเราคานา✅ ให้ไข่สีฟ้าธรรมชาติ✅ ไข่มีมูลค่าสูงกว่าไข่ทั่วไป✅ แข็งแรง ทนโรค✅ ชอบหากินเองในพื้นที่เปิด✅ เหมาะกับฟาร์มอินทรีย์และฟาร์มท่องเที่ยว✅ สามารถใช้เป็นพ่อแม่พันธุ์ผลิตไก่ไข่สีลูกผสมได้วิธีการเลี้ยง1. โรงเรือน อากาศถ่ายเทสะดวก หลังคากันแดดและฝน พื้นแห้ง ไม่อับชื้น มีพื้นที่อย่างน้อย 3-4 ตัวต่อตารางเมตรสำหรับการเลี้ยงแบบปล่อย ควรมีพื้นที่สนามหญ้าหรือสวนให้คุ้ยเขี่ยอาหาร2. อาหารระยะลูกไก่ (0-8 สัปดาห์) อาหารโปรตีน 20-22% มีน้ำสะอาดตลอดเวลาระยะไก่รุ่น (8-18 สัปดาห์) โปรตีน 16-18% เสริมวิตามินและแร่ธาตุระยะไก่ไข่ โปรตีน 16-18% แคลเซียม 3.5-4% เสริมเปลือกหอยบดหรือหินปูนบด3. การจัดการแสงต้องการแสงประมาณ 14-16 ชั่วโมงต่อวัน หากเลี้ยงในช่วงวันที่มีแสงสั้น ควรเสริมแสงไฟ4. การดูแลสุขภาพควรทำวัคซีนตามโปรแกรม ได้แก่นิวคาสเซิล (ND)กัมโบโร (IBD)หลอดลมอักเสบติดต่อ (IB)ฝีดาษไก่และควรถ่ายพยาธิทุก 4-6 เดือน5. การฟักไข่ข้อสังเกตสำคัญของอาเราคานาคือแม่ไก่บางตัวมีนิสัยกกไข่ได้ดีสามารถใช้ฟักธรรมชาติได้หากต้องการอัตราฟักสูง นิยมใช้ตู้ฟักไข่ข้อดีได้ไข่สีฟ้าสวยเป็นเอกลักษณ์ ราคาขายไข่สูงกว่าไข่ทั่วไป แข็งแรง เลี้ยงง่าย ประหยัดค่าอาหารเมื่อเลี้ยงแบบปล่อยเหมาะสำหรับทำฟาร์มไข่สีพรีเมียมข้อเสียการผสมพันธุ์ทำได้ยากกว่าไก่ทั่วไป โดยเฉพาะสายพันธุ์ไม่มีหาง พู่ขนข้างหูเป็นยีนที่อาจส่งผลต่ออัตราการฟักในบางสายพันธุ์ พันธุ์แท้ค่อนข้างหายากและมีราคาสูงสรุปไก่อาเราคานาเป็นไก่ไข่สีฟ้าต้นกำเนิดจากประเทศชิลี มีเอกลักษณ์คือไม่มีหางและมีพู่ขนข้างหู ให้ไข่สีฟ้าธรรมชาติประมาณ 180-250 ฟองต่อปี แข็งแรง ชอบหากินเอง เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการเลี้ยงไก่ไข่สีพรีเมียม หรือใช้เป็นพ่อแม่พันธุ์ผลิตไข่สีฟ้าและไข่สีเขียวที่มีมูลค่าสูงในตลาดครับ 🥚💙🐔

อ่านรายละเอียด → 223 ครั้ง

212

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่พันธุ์อีสเตอร์เอ็กเกอร์ (Easter Egger)

ไก่พันธุ์อีสเตอร์เอ็กเกอร์ (Easter Egger) ไม่ใช่สายพันธุ์แท้ แต่เป็นไก่ลูกผสมที่พัฒนามาจากไก่สายเลือด Araucana หรือ Ameraucana ร่วมกับไก่สายพันธุ์อื่น เพื่อคงคุณสมบัติการให้ไข่สีฟ้าหรือสีเขียว และเพิ่มความแข็งแรงในการเลี้ยงชื่อ "Easter Egger" มาจากคำว่า Easter (เทศกาลอีสเตอร์) เนื่องจากไก่ชนิดนี้สามารถให้ไข่หลากหลายสีคล้ายไข่อีสเตอร์ที่มีสีสันสวยงาม ปัจจุบันเป็นไก่ไข่สีที่ได้รับความนิยมมากในฟาร์มขนาดเล็ก ฟาร์มอินทรีย์ และผู้เลี้ยงรายย่อยทั่วโลกลักษณะประจำพันธุ์เนื่องจากเป็นไก่ลูกผสม ลักษณะภายนอกจึงมีความหลากหลายมากกว่าสายพันธุ์แท้รูปร่าง ขนาดกลาง ลำตัวแข็งแรง โตไว ปรับตัวกับสภาพแวดล้อมได้ดี หงอน ส่วนใหญ่เป็นหงอนถั่ว (Pea Comb)บางตัวอาจเป็นหงอนเดี่ยว ใบหน้าหลายตัวมีเคราและจอนขน (Muffs & Beard)คล้าย Ameraucanaสีขนมีได้แทบทุกสี เช่นขาวดำน้ำตาลเทาน้ำเงินลายขาวดำลายป่าสีผสมหลากหลายน้ำหนักตัวผู้ 2.7-3.5 กิโลกรัมตัวเมีย 2.0-3.0 กิโลกรัมจุดเด่นของสายพันธุ์✅ ให้ไข่สีสวยหลากหลาย✅ แข็งแรงและทนโรค✅ เลี้ยงง่าย✅ นิสัยเชื่อง✅ เหมาะกับการเลี้ยงแบบปล่อย✅ ทนต่อสภาพอากาศร้อนได้ดี✅ เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้นเลี้ยงไก่ไข่สีสีของไข่ไก่แต่ละตัวจะให้สีไข่ค่อนข้างคงที่ตลอดชีวิต แต่สีจะแตกต่างกันในแต่ละตัวสามารถพบได้ เช่น🥚 สีฟ้า🥚 สีฟ้าอมเขียว🥚 สีเขียว🥚 สีเขียวมะกอก🥚 สีครีม🥚 สีชมพูอ่อนบางฟาร์มจึงนิยมเลี้ยงหลายตัวเพื่อให้ได้ "ตะกร้าไข่สายรุ้ง"การให้ผลผลิตไข่เริ่มไข่เมื่ออายุประมาณ 5-6 เดือน ให้ไข่เฉลี่ย 180-280 ฟองต่อปี น้ำหนักไข่เฉลี่ย 55-65 กรัม ให้ไข่ต่อเนื่องได้ดีวิธีการเลี้ยง1. โรงเรือนหลังคาป้องกันแดดและฝน อากาศถ่ายเทดี พื้นแห้งและสะอาด พื้นที่อย่างน้อย 3-4 ตัวต่อตารางเมตร หากเลี้ยงแบบปล่อยควรมีลานหรือสนามหญ้าให้คุ้ยเขี่ยอาหาร2. การให้อาหารระยะลูกไก่ (0-8 สัปดาห์) โปรตีน 20-22% น้ำสะอาดตลอดเวลาระยะไก่รุ่น (8-18 สัปดาห์) โปรตีน 16-18% เสริมวิตามินและแร่ธาตุระยะไก่ไข่ โปรตีน 16-18% แคลเซียม 3.5-4% ควรเสริมเปลือกหอยบดหรือหินปูนบด3. การจัดการแสง ต้องการแสง 14-16 ชั่วโมงต่อวัน เสริมไฟในช่วงฤดูที่แสงธรรมชาติน้อย4. การดูแลสุขภาพวัคซีนที่สำคัญ ได้แก่นิวคาสเซิล (ND)กัมโบโร (IBD)หลอดลมอักเสบติดต่อ (IB)ฝีดาษไก่ควรถ่ายพยาธิทุก 4-6 เดือน และรักษาความสะอาดโรงเรือนอยู่เสมอ5. การเลี้ยงแบบปล่อยEaster Egger เป็นไก่ที่ชอบหากินเองและเคลื่อนไหวตลอดวัน สามารถหาอาหารเสริมจากธรรมชาติได้ เช่นหญ้าอ่อนแมลงไส้เดือนเมล็ดหญ้าพืชผักต่าง ๆช่วยลดต้นทุนอาหารได้พอสมควรข้อดีไข่สีสวยและมีความหลากหลายราคาขายไข่สูงกว่าไข่ทั่วไปแข็งแรง ทนโรคเลี้ยงง่าย เหมาะกับมือใหม่ลูกไก่มีสีสันสวยงามหลากหลายเหมาะกับฟาร์มท่องเที่ยวและฟาร์มอินทรีย์ข้อเสียไม่ใช่สายพันธุ์แท้ ลักษณะลูกหลานไม่คงที่ไม่สามารถกำหนดสีไข่ของลูกไก่ได้แน่นอนผลผลิตไข่อาจไม่สม่ำเสมอเท่าสายพันธุ์เชิงการค้าสรุปไก่ไข่พันธุ์อีสเตอร์เอ็กเกอร์ (Easter Egger) เป็นไก่ลูกผสมยอดนิยมที่โดดเด่นเรื่องการให้ไข่หลากสี ทั้งสีฟ้า สีเขียว สีมะกอก และสีชมพูอ่อน เลี้ยงง่าย แข็งแรง ทนโรค และเหมาะกับสภาพอากาศของประเทศไทย เหมาะสำหรับเกษตรกรและผู้เลี้ยงที่ต้องการผลิตไข่สีพรีเมียมเพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับฟาร์ม โดยเฉพาะเมื่อเลี้ยงร่วมกับ Ameraucana, Araucana และ Marans จะได้ตะกร้าไข่หลากสีที่สวยงามและเป็นที่ต้องการของตลาดครับ 🥚🌈🐔

อ่านรายละเอียด → 212 ครั้ง

190

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่โอลีฟเอ็กเกอร์ (Olive Egger)

ไก่โอลีฟเอ็กเกอร์ (Olive Egger) ไม่ใช่สายพันธุ์แท้ แต่เป็นไก่ลูกผสมที่พัฒนาขึ้นเพื่อผลิตไข่สีเขียวมะกอก (Olive Green Egg) โดยทั่วไปเกิดจากการผสมระหว่าง Ameraucana หรือ Araucana (ให้ยีนไข่สีฟ้า) Marans (ให้ไข่สีน้ำตาลเข้มช็อกโกแลต)เมื่อยีนไข่สีฟ้ารวมกับสีน้ำตาลเข้ม จะได้ไข่สีเขียวมะกอกที่เป็นเอกลักษณ์ จึงได้รับความนิยมอย่างมากในฟาร์มไข่สีพรีเมียมทั่วโลกปัจจุบันมีการพัฒนาสายเลือดต่าง ๆ มากมาย ทำให้ได้สีไข่ตั้งแต่เขียวอ่อน เขียวมอส ไปจนถึงเขียวมะกอกเข้มลักษณะประจำพันธุ์เนื่องจากเป็นไก่ลูกผสม ลักษณะภายนอกจึงแตกต่างกันตามสายเลือดพ่อแม่พันธุ์รูปร่าง ขนาดกลางถึงใหญ่ ลำตัวแข็งแรง อกกว้างโตเร็ว หงอนหงอนถั่ว (Pea Comb)หงอนเดี่ยว (Single Comb)ขึ้นอยู่กับสายเลือดสีขน พบได้หลายสี เช่นดำน้ำเงินน้ำตาลขาวลายคักคู (Cuckoo)ดำทองแดง (Black Copper)สีผสมต่าง ๆน้ำหนัก ตัวผู้ 3.0-4.0 กิโลกรัมตัวเมีย 2.5-3.5 กิโลกรัมจุดเด่นของสายพันธุ์✅ ให้ไข่สีเขียวมะกอกสวยงาม✅ ไข่มีมูลค่าสูงกว่าปกติ✅ แข็งแรง เลี้ยงง่าย✅ ทนต่อสภาพอากาศหลากหลาย✅ มีสีขนสวยงามหลากหลาย✅ เหมาะกับการทำฟาร์มไข่สีพรีเมียมสีไข่จุดเด่นที่สุดของโอลีฟเอ็กเกอร์คือสีไข่สามารถพบได้ตั้งแต่🥚 เขียวอ่อน🥚 เขียวหยก🥚 เขียวมอส🥚 เขียวมะกอก🥚 เขียวมะกอกเข้มสีไข่ขึ้นอยู่กับคุณภาพสายพันธุ์พ่อแม่ ความเข้มของไข่จาก Marans อายุของแม่ไก่ โดยทั่วไปแม่ไก่สาวมักให้สีเข้มกว่าแม่ไก่อายุมากการให้ผลผลิตไข่เริ่มไข่เมื่ออายุ 5-6 เดือนให้ไข่เฉลี่ย 180-280 ฟองต่อปีน้ำหนักไข่ 55-70 กรัมไข่ขนาดค่อนข้างใหญ่วิธีการเลี้ยง1. โรงเรือนอากาศถ่ายเทดีหลังคากันแดดและฝนพื้นแห้งและสะอาดพื้นที่อย่างน้อย 3-4 ตัวต่อตารางเมตรหากมีพื้นที่ปล่อยเดินเล่น จะช่วยให้ไก่มีสุขภาพแข็งแรงและลดต้นทุนอาหาร2. อาหารลูกไก่ (0-8 สัปดาห์) โปรตีน 20-22% มีน้ำสะอาดตลอดเวลาไก่รุ่น (8-18 สัปดาห์)โปรตีน 16-18% เสริมวิตามินไก่ไข่โปรตีน 16-18%แคลเซียม 3.5-4% เสริมเปลือกหอยบดหรือหินปูนบด3. การจัดการแสงต้องการแสง 14-16 ชั่วโมงต่อวัน ช่วงให้ไข่ควรมีแสงเพียงพอเพื่อรักษาระดับการผลิตไข่4. การดูแลสุขภาพโปรแกรมวัคซีนหลักนิวคาสเซิล (ND)กัมโบโร (IBD)หลอดลมอักเสบติดต่อ (IB)ฝีดาษไก่รวมทั้งควรถ่ายพยาธิทุก 4-6 เดือน5. การเลี้ยงแบบปล่อยโอลีฟเอ็กเกอร์เป็นไก่ที่หากินเก่ง อาหารธรรมชาติที่หากินเองได้ เช่นหญ้าอ่อนแมลงไส้เดือนผักและวัชพืชช่วยลดต้นทุนการเลี้ยงได้ดีข้อดีไข่สีเขียวมะกอกมีความโดดเด่นและขายได้ราคาดีแข็งแรง เลี้ยงง่ายเหมาะกับสภาพอากาศของประเทศไทยให้ไข่ขนาดใหญ่เหมาะกับการสร้างแบรนด์ไข่สีพรีเมียมข้อเสียไม่ใช่สายพันธุ์แท้ สีไข่ของลูกหลานอาจไม่คงที่คุณภาพสีไข่ขึ้นอยู่กับสายเลือดพ่อแม่พันธุ์มากราคาพ่อแม่พันธุ์ค่อนข้างสูงการคัดเลือกสายพันธุ์เพื่อให้ได้สีไข่เข้มต้องใช้เวลาสรุปไก่โอลีฟเอ็กเกอร์ (Olive Egger) เป็นไก่ลูกผสมที่ได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่มผู้เลี้ยงไก่ไข่สี เพราะสามารถให้ไข่สีเขียวมะกอกที่สวยงามและมีมูลค่าสูง โดยเกิดจากการผสมระหว่างไก่ไข่สีฟ้า เช่น Ameraucana หรือ Araucana กับไก่ Marans ที่ให้ไข่สีน้ำตาลเข้ม เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการผลิตไข่พรีเมียม เลี้ยงง่าย แข็งแรง และสามารถเลี้ยงร่วมกับ Ameraucana, Easter Egger และ Marans เพื่อสร้าง "ตะกร้าไข่สายรุ้ง" ที่มีทั้งไข่สีฟ้า เขียว มะกอก ช็อกโกแลต และน้ำตาลในฟาร์มเดียวกันได้อย่างน่าสนใจ 🥚🫒🐔🌈

อ่านรายละเอียด → 190 ครั้ง

226

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์มารานส์ (Marans)

ไก่พันธุ์มารานส์ (Marans) มีต้นกำเนิดจากเมืองมาร็องส์ (Marans) ทางตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส ในช่วงศตวรรษที่ 19 โดยเกิดจากการผสมระหว่างไก่พื้นเมืองกับไก่จากหลายประเทศที่เดินทางเข้ามาทางเรือในบริเวณชายฝั่งมารานส์ได้รับความนิยมอย่างมากจากการให้ไข่สีน้ำตาลเข้มคล้ายช็อกโกแลต ซึ่งถือเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในสายพันธุ์ที่ให้ไข่สีเข้มที่สุดในโลกลักษณะประจำพันธุ์รูปร่างลำตัวใหญ่ แข็งแรงอกกว้างหลังยาวปานกลางโครงสร้างแน่นเป็นไก่กึ่งเนื้อกึ่งไข่ (Dual Purpose)ลักษณะเด่นขนตามขาด้านนอกเล็กน้อย (โดยเฉพาะสายพันธุ์ฝรั่งเศส) หงอนเดี่ยวสีแดงสด ตาสีส้มแดง ผิวหนังสีขาวสีขนยอดนิยมBlack Copper Maransดำเงาขนคอและบ่าทองแดงเป็นสายพันธุ์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดBlue Copper Maransสีเทาอมฟ้าคอทองแดงCuckoo MaransลายขาวสลับดำWheaten Maransสีน้ำตาลทองอ่อนWhite Maransสีขาวล้วนน้ำหนักตัวผู้ 3.5-4.0 กิโลกรัมตัวเมีย 2.5-3.5 กิโลกรัมจุดเด่นของสายพันธุ์✅ ให้ไข่สีน้ำตาลช็อกโกแลตเข้ม✅ ไข่มีมูลค่าสูงในตลาด✅ เลี้ยงได้ทั้งเพื่อไข่และเนื้อ✅ แข็งแรง ทนทาน✅ นิสัยสงบ เชื่อง✅ ปรับตัวได้ดีกับการเลี้ยงแบบปล่อยลักษณะไข่จุดเด่นที่สุดของมารานส์คือสีไข่ระดับสีสามารถมีได้ตั้งแต่🥚 น้ำตาลอ่อน🥚 น้ำตาลแดง🥚 น้ำตาลเข้ม🥚 ช็อกโกแลตเข้ม🥚 ช็อกโกแลตเข้มมากสีไข่จะเข้มที่สุดในช่วงต้นฤดูการไข่ และอาจจางลงเล็กน้อยเมื่อแม่ไก่อายุมากขึ้นการให้ผลผลิตไข่เริ่มไข่เมื่ออายุ 22-28 สัปดาห์ให้ไข่ประมาณ 150-220 ฟองต่อปีน้ำหนักไข่เฉลี่ย 60-75 กรัมไข่มีขนาดค่อนข้างใหญ่เปลือกแข็งแรงกว่าสายพันธุ์ทั่วไปวิธีการเลี้ยง1. โรงเรือนโปร่ง อากาศถ่ายเทสะดวก มีพื้นที่ 3-4 ตัวต่อตารางเมตร พื้นแห้ง ไม่ชื้น มีรังไข่สะอาด เนื่องจากเป็นไก่ขนาดใหญ่ ควรจัดคอนนอนให้แข็งแรงกว่าปกติ2. การให้อาหารระยะลูกไก่ (0-8 สัปดาห์)อาหารโปรตีน 20-22% น้ำสะอาดตลอดเวลาระยะไก่รุ่น (8-18 สัปดาห์)โปรตีน 16-18% เสริมวิตามินและแร่ธาตุระยะไก่ไข่โปรตีน 16-18%แคลเซียม 3.5-4% เสริมเปลือกหอยบดหรือหินปูนบด3. การเลี้ยงแบบปล่อยมารานส์เป็นไก่ที่ชอบคุ้ยเขี่ยอาหารสามารถหาอาหารเสริมเองได้ เช่นหญ้าอ่อนแมลงไส้เดือนเมล็ดพืชช่วยลดต้นทุนอาหารและเพิ่มคุณภาพไข่4. การจัดการแสงต้องการแสง 14-16 ชั่วโมงต่อวันเสริมไฟในช่วงวันที่แสงธรรมชาติน้อย5. การดูแลสุขภาพวัคซีนสำคัญ ได้แก่นิวคาสเซิล (ND)กัมโบโร (IBD)หลอดลมอักเสบติดต่อ (IB)ฝีดาษไก่ควรถ่ายพยาธิทุก 4-6 เดือน และรักษาความสะอาดโรงเรือนอย่างสม่ำเสมอข้อดีไข่สีช็อกโกแลตสวยโดดเด่นราคาขายไข่สูงกว่าไข่ทั่วไปไข่เปลือกหนา แข็งแรงเลี้ยงง่าย นิสัยสงบใช้เลี้ยงทั้งเพื่อไข่และเนื้อได้ข้อเสียให้ไข่น้อยกว่าไก่ไข่เชิงการค้า เช่น เล็กฮอร์นสีไข่อาจอ่อนลงเมื่ออายุมากขึ้นพันธุ์แท้มีราคาค่อนข้างสูงต้องคัดเลือกสายพันธุ์เพื่อรักษาความเข้มของสีไข่สรุปไก่มารานส์ (Marans) เป็นไก่ไข่ชื่อดังจากประเทศฝรั่งเศส โดดเด่นด้วยไข่สีน้ำตาลเข้มคล้ายช็อกโกแลต ให้ผลผลิตประมาณ 150-220 ฟองต่อปี มีนิสัยสงบ แข็งแรง และเลี้ยงง่าย เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการผลิตไข่พรีเมียมมูลค่าสูง โดยนิยมเลี้ยงร่วมกับ Ameraucana (ไข่ฟ้า), Araucana (ไข่ฟ้า), Easter Egger (ไข่หลากสี) และ Olive Egger (ไข่เขียวมะกอก) เพื่อสร้างฟาร์มไข่สีหลากหลายที่มีความโดดเด่นในตลาดครับ 🥚🍫🐔🌈

อ่านรายละเอียด → 226 ครั้ง

206

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่พันธุ์บาร์เนเวลเดอร์ (Barnevelder)

ไก่พันธุ์บาร์เนเวลเดอร์ (Barnevelder) มีต้นกำเนิดจากเมืองบาร์เนเวลด์ (Barneveld) ประเทศเนเธอร์แลนด์ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เดิมเกษตรกรชาวดัตช์ต้องการพัฒนาไก่ที่สามารถให้ไข่เปลือกสีน้ำตาลเข้ม ซึ่งเป็นที่ต้องการของตลาดในขณะนั้น จึงมีการผสมไก่พื้นเมืองกับไก่หลายสายพันธุ์ เช่น ลังชาน (Langshan), โคชิน (Cochin) และบราห์มา (Brahma) จนได้เป็นไก่บาร์เนเวลเดอร์ในปัจจุบันไก่พันธุ์นี้ได้รับความนิยมทั่วโลกจากลวดลายขนที่สวยงาม และการให้ไข่สีน้ำตาลเข้มลักษณะประจำพันธุ์รูปร่าง ขนาดกลางถึงใหญ่ ลำตัวกว้าง ลึก และแข็งแรง อกกว้าง หลังค่อนข้างสั้น ขาแข็งแรง สีเหลืองหรือสีเข้ม หงอนเดี่ยว (Single Comb)สีแดงสด ติ่งหูสีแดงสีขนยอดนิยมDouble-Laced Blackลักษณะเด่นที่สุดของสายพันธุ์ขนสีน้ำตาลแดงแต่ละเส้นมีขอบสีดำสองชั้นดูสวยงามคล้ายเกล็ดปลาสีอื่น ๆBlue Double-LacedBlackWhiteSilver Double-Lacedแต่สี Double-Laced Black ได้รับความนิยมมากที่สุดน้ำหนัก ตัวผู้ 3.0-3.5 กิโลกรัมตัวเมีย 2.5-3.0 กิโลกรัมจุดเด่นของสายพันธุ์✅ ขนสวยงามโดดเด่น✅ ให้ไข่เปลือกสีน้ำตาลเข้ม✅ เลี้ยงง่าย✅ นิสัยสุภาพและสงบ✅ ทนต่อสภาพอากาศหลากหลาย✅ เหมาะทั้งเลี้ยงเป็นไก่ไข่และไก่สวยงาม✅ เหมาะสำหรับฟาร์มท่องเที่ยวและฟาร์มอินทรีย์การให้ผลผลิตไข่เริ่มให้ไข่เมื่ออายุประมาณ 24-28 สัปดาห์ให้ไข่เฉลี่ย 180-220 ฟองต่อปีน้ำหนักไข่ประมาณ 55-70 กรัมเปลือกไข่สีน้ำตาลเข้มถึงน้ำตาลแดงแม้สีไข่จะไม่เข้มเท่า Marans แต่เข้มกว่าไก่ไข่ทั่วไปนิสัยเชื่อง ไม่ดุ อยู่รวมฝูงได้ดี เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้นเลี้ยงไก่ หาอาหารเองเก่งเมื่อเลี้ยงแบบปล่อยวิธีการเลี้ยง1. โรงเรือนอากาศถ่ายเทดีมีหลังคากันแดดและฝนพื้นแห้งสะอาดพื้นที่ประมาณ 3-4 ตัวต่อตารางเมตร ควรมีรังไข่ 1 รังต่อแม่ไก่ 4-5 ตัว2. การให้อาหารลูกไก่ (0-8 สัปดาห์)อาหารโปรตีน 20-22% น้ำสะอาดตลอดเวลาไก่รุ่น (8-18 สัปดาห์)โปรตีน 16-18% เสริมวิตามินและแร่ธาตุไก่ไข่โปรตีน 16-18%แคลเซียม 3.5-4% เสริมเปลือกหอยบดหรือหินปูนบด3. การเลี้ยงแบบปล่อยบาร์เนเวลเดอร์สามารถเลี้ยงปล่อยได้ดีอาหารที่สามารถหาเองได้ เช่นแมลงไส้เดือนเมล็ดหญ้าพืชอ่อนช่วยลดต้นทุนอาหารและเพิ่มคุณภาพไข่4. การจัดการแสงต้องการแสงวันละ 14-16 ชั่วโมง หากแสงธรรมชาติไม่เพียงพอ ควรเสริมไฟในโรงเรือน5. การดูแลสุขภาพวัคซีนที่ควรได้รับนิวคาสเซิล (ND)กัมโบโร (IBD)หลอดลมอักเสบติดต่อ (IB)ฝีดาษไก่รวมทั้งถ่ายพยาธิทุก 4-6 เดือน และดูแลความสะอาดโรงเรือนเป็นประจำข้อดีลายขนสวยงามมากไข่น้ำตาลเข้ม ขายได้ราคาดีเลี้ยงง่าย แข็งแรงนิสัยเชื่องเหมาะทั้งเลี้ยงเป็นสัตว์สวยงามและไก่ไข่ทนต่อสภาพอากาศร้อนได้ค่อนข้างดีข้อเสียให้ไข่น้อยกว่าไก่ไข่เชิงการค้าใช้เวลานานกว่าในการเริ่มให้ไข่พันธุ์แท้มีราคาค่อนข้างสูงสีไข่ไม่เข้มเท่า Maransสรุปไก่พันธุ์บาร์เนเวลเดอร์ (Barnevelder) เป็นไก่ไข่จากประเทศเนเธอร์แลนด์ มีชื่อเสียงด้านลวดลายขนแบบ Double-Laced ที่สวยงามเป็นเอกลักษณ์ และให้ไข่เปลือกสีน้ำตาลเข้มประมาณ 180-220 ฟองต่อปี นิสัยสุภาพ แข็งแรง และเลี้ยงง่าย เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการทั้งความสวยงามและผลผลิตไข่ในฟาร์มเดียวกัน🥚 สีไข่เด่น: น้ำตาลแดงเข้ม 🐔 น้ำหนักแม่ไก่: 2.5-3.0 กก. 📈 ผลผลิตไข่: 180-220 ฟอง/ปี 🌿 เหมาะกับ: ฟาร์มอินทรีย์ ฟาร์มท่องเที่ยว และผู้เลี้ยงที่ชอบไก่สวยงามให้ไข่ได้ดีครับ।

อ่านรายละเอียด → 206 ครั้ง

163

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์ โรดไอแลนด์เรด Rhode Island Red

Rhode Island Red (โรดไอแลนด์เรด)โรดไอแลนด์เรดเป็นไก่กึ่งเนื้อกึ่งไข่ที่แข็งแรง เลี้ยงง่าย และให้ไข่สม่ำเสมอ เหมาะทั้งสำหรับฟาร์มขนาดเล็ก การเลี้ยงแบบปล่อย และการเลี้ยงหลังบ้านประวัติและถิ่นกำเนิดโรดไอแลนด์เรดได้รับการพัฒนาขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 บริเวณรัฐโรดไอแลนด์และรัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยผสมไก่หลายสายพันธุ์ เช่น ไก่มลายู ไก่เซี่ยงไฮ้ และไก่เลกฮอร์นสีน้ำตาล เพื่อให้ได้ไก่ที่แข็งแรง โตดี และให้ไข่มากต่อมาได้รับการยอมรับให้เป็นพันธุ์มาตรฐานในสหรัฐฯ และแพร่หลายไปทั่วโลก นอกจากนี้ยังถูกนำไปใช้เป็นพื้นฐานในการพัฒนาสายพันธุ์ไก่ไข่และไก่ลูกผสมเชิงการค้าหลายสายพันธุ์ลักษณะประจำพันธุ์- ขนมีสีแดงเข้มจนถึงสีน้ำตาลแดง มักมีความเงางาม- หางมีสีดำหรือดำอมเขียว โดยเฉพาะในไก่ตัวผู้- หงอนสีแดง ส่วนใหญ่มักเป็นหงอนจักร แต่บางสายมีหงอนกุหลาบ- ติ่งหูและเหนียงมีสีแดง- ผิวหนังและแข้งสีเหลือง- รูปร่างค่อนข้างยาว ลำตัวลึกและมีกล้ามเนื้อแน่น- ไก่ตัวผู้โตเต็มวัยหนักประมาณ 3.4–3.9 กิโลกรัม- ไก่ตัวเมียโตเต็มวัยหนักประมาณ 2.5–3.0 กิโลกรัม- ให้ไข่เปลือกสีน้ำตาล โดยทั่วไปประมาณ 200–300 ฟองต่อปี ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ อาหาร และระบบการเลี้ยงไก่พันธุ์นี้มีนิสัยกระตือรือร้น หาอาหารเก่ง และปรับตัวต่อสภาพแวดล้อมได้ดี แม่ไก่ส่วนใหญ่นิสัยไม่รุนแรง แต่พ่อไก่บางตัวอาจหวงถิ่นหรือก้าวร้าวได้แนวทางการเลี้ยง โรงเรือนโรงเรือนควรโปร่ง อากาศถ่ายเทดี หลังคาป้องกันแดดและฝน พื้นต้องแห้งและทำความสะอาดง่าย ควรมีคอนนอนและรังไข่ในบริเวณที่สงบ โดยจัดรังไข่ประมาณ 1 รังต่อแม่ไก่ 4–5 ตัวหลีกเลี่ยงการเลี้ยงหนาแน่น เพราะจะทำให้ไก่เครียด จิกกันง่าย และเสี่ยงต่อโรคทางเดินหายใจ หากเลี้ยงแบบปล่อยควรมีรั้วป้องกันสุนัข งู และสัตว์นักล่าอื่น ๆอาหารควรให้อาหารตามช่วงอายุ ได้แก่- ลูกไก่: อาหารลูกไก่ที่มีโปรตีนประมาณ 18–20%- ไก่รุ่น: อาหารไก่รุ่นที่มีโปรตีนประมาณ 15–17%- ไก่ไข่: อาหารที่มีโปรตีนประมาณ 16–18% และมีแคลเซียมเพียงพอสำหรับสร้างเปลือกไข่สามารถเสริมผัก หญ้า แมลง หรือวัตถุดิบในท้องถิ่นได้ แต่ไม่ควรใช้แทนอาหารสำเร็จรูปทั้งหมด ต้องมีน้ำสะอาดให้กินตลอดเวลา และไม่ควรให้อาหารที่ขึ้นรา บูด หรือมีรสเค็มจัดการจัดการแสงแม่ไก่ที่อยู่ในระยะให้ไข่ต้องการแสงรวมประมาณ 14–16 ชั่วโมงต่อวัน การเสริมแสงควรทำอย่างสม่ำเสมอ ไม่เพิ่มหรือลดระยะเวลาอย่างกะทันหัน เพราะอาจทำให้ผลผลิตไข่ลดลงการดูแลสุขภาพ- ทำความสะอาดโรงเรือนและภาชนะให้อาหาร–น้ำเป็นประจำ- แยกไก่ใหม่หรือไก่ป่วยออกจากฝูง- ควบคุมไร เหา พยาธิ และแมลงพาหะ- จัดโปรแกรมวัคซีนให้เหมาะกับโรคระบาดในพื้นที่ โดยปรึกษาสัตวแพทย์หรือเจ้าหน้าที่ปศุสัตว์- สังเกตอาการผิดปกติ เช่น ซึม ไม่กินอาหาร หายใจลำบาก อุจจาระผิดปกติ หรือไข่ลดลงอย่างรวดเร็วข้อดีและข้อควรระวังข้อดีคือแข็งแรง ทนต่อสภาพอากาศหลายแบบ หาอาหารเก่ง ให้ทั้งไข่และเนื้อ และเหมาะสำหรับผู้เริ่มต้น ส่วนข้อควรระวังคือพ่อไก่บางตัวอาจก้าวร้าว ไก่สามารถคุ้ยเขี่ยแปลงผักเสียหาย และสายพันธุ์แท้ที่เน้นรูปลักษณ์อาจให้ไข่น้อยกว่าสายที่คัดเลือกเพื่อการผลิตโดยเฉพาะในสภาพอากาศร้อนอย่างประเทศไทย ควรเน้นร่มเงา การระบายอากาศ และน้ำสะอาดที่ไม่ร้อนจัด โดยเฉพาะช่วงบ่าย เพื่อลดความเครียดจากความร้อนและช่วยรักษาผลผลิตไข่ให้สม่ำเสมอ

อ่านรายละเอียด → 163 ครั้ง

110

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์ นิวแฮมป์เชียร์ (New Hampshire chicken)

ไก่นิวแฮมป์เชียร์ (New Hampshire Chicken)ไก่นิวแฮมป์เชียร์เป็นไก่กึ่งเนื้อกึ่งไข่ที่โตเร็ว แข็งแรง และให้ไข่เปลือกสีน้ำตาล เหมาะสำหรับเลี้ยงในฟาร์มครัวเรือน ระบบปล่อยอิสระ และฟาร์มขนาดเล็กถึงขนาดกลางประวัติความเป็นมาไก่นิวแฮมป์เชียร์ได้รับการพัฒนาขึ้นในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยคัดเลือกและปรับปรุงมาจากไก่โรดไอแลนด์เรด (Rhode Island Red)ผู้พัฒนามุ่งคัดเลือกไก่ที่มีคุณสมบัติสำคัญ ได้แก่โตเร็วและมีขนขึ้นเร็วให้เนื้อดีและมีซากอวบแน่นโตเต็มวัยเร็วให้ไข่ได้ดีแข็งแรงและปรับตัวต่อสภาพแวดล้อมได้ง่ายไก่พันธุ์นี้ได้รับการรับรองเป็นพันธุ์มาตรฐานในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1935 และต่อมาถูกนำไปใช้ในการพัฒนาไก่เนื้อและไก่ลูกผสมหลายสายพันธุ์ลักษณะประจำพันธุ์ขนสีน้ำตาลแดงหรือแดงเกาลัด โดยทั่วไปสีอ่อนกว่าโรดไอแลนด์เรดขนบริเวณคอ ปีก และหางอาจมีสีดำแซมตัวผู้มีสีสดและเป็นประกายมากกว่าตัวเมียหงอนจักรสีแดง ตั้งตรงติ่งหูและเหนียงสีแดงจะงอยปาก แข้ง และผิวหนังมีสีเหลืองลำตัวกว้าง ลึก กลม และมีกล้ามเนื้อดีขาแข็งแรง ไม่มีขนปกคลุมแข้งให้ไข่เปลือกสีน้ำตาลขนาดกลางถึงใหญ่น้ำหนักเมื่อโตเต็มวัยโดยประมาณ:พ่อไก่ 3.5–3.9 กิโลกรัมแม่ไก่ 2.7–3.0 กิโลกรัมแม่ไก่อาจให้ไข่ประมาณ 180–250 ฟองต่อปี ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ย่อย อาหาร สุขภาพ และระบบการเลี้ยง บางตัวมีนิสัยฟักไข่และเลี้ยงลูกได้ดีนิสัยนิวแฮมป์เชียร์เป็นไก่ที่กระตือรือร้น แข็งแรง และหาอาหารตามธรรมชาติได้ดี โดยทั่วไปเชื่องและคุ้นกับผู้เลี้ยงได้ง่าย อย่างไรก็ตาม พ่อไก่บางตัวอาจหวงพื้นที่หรือแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว โดยเฉพาะเมื่ออยู่ร่วมกับพ่อไก่ตัวอื่นในพื้นที่จำกัดวิธีการเลี้ยง1. โรงเรือนโรงเรือนควรโปร่ง อากาศถ่ายเทสะดวก และสามารถป้องกันแดด ฝน ลมแรง และสัตว์นักล่าได้ พื้นต้องแห้งและไม่เกิดน้ำขัง ใช้แกลบหรือวัสดุรองพื้นที่สะอาดและเปลี่ยนเมื่อชื้นหรือมีกลิ่นควรจัดให้มี:คอนนอนที่แข็งแรงรังไข่ประมาณ 1 รังต่อแม่ไก่ 4–5 ตัวภาชนะอาหารและน้ำที่เพียงพอลานเดินหรือแปลงหญ้าสำหรับคุ้ยเขี่ยร่มเงาสำหรับหลบแดด โดยเฉพาะในสภาพอากาศร้อน2. อาหารตามช่วงอายุลูกไก่อายุ 0–6 สัปดาห์: ใช้อาหารลูกไก่ที่มีโปรตีนประมาณ 18–20%ไก่รุ่นอายุ 7–18 สัปดาห์: ใช้อาหารไก่รุ่นที่มีโปรตีนประมาณ 15–17%ไก่ระยะให้ไข่: ใช้อาหารไก่ไข่ที่มีโปรตีนประมาณ 16–18% พร้อมแคลเซียมที่เพียงพอไก่ที่เลี้ยงเพื่อเนื้อ: ให้อาหารที่สมดุลและเพียงพอต่อการเจริญเติบโต แต่ต้องควบคุมน้ำหนักพ่อแม่พันธุ์ไม่ให้อ้วนเกินไปสามารถเสริมผัก หญ้า แมลง หรือเมล็ดธัญพืชได้ในปริมาณเหมาะสม แต่อาหารเสริมไม่ควรแทนอาหารหลัก เพราะอาจทำให้ได้รับโปรตีน วิตามิน และแร่ธาตุไม่ครบถ้วน3. น้ำและการจัดการอากาศร้อนต้องมีน้ำสะอาดให้ไก่กินตลอดเวลา ในช่วงอากาศร้อนควร:วางภาชนะน้ำในที่ร่มเปลี่ยนน้ำให้สะอาดและไม่ร้อนเพิ่มการระบายอากาศภายในโรงเรือนลดความหนาแน่นของไก่หลีกเลี่ยงการจับหรือเคลื่อนย้ายไก่ช่วงกลางวันที่อากาศร้อนจัดหากไก่อ้าปากหายใจ กางปีก ซึม หรือกินอาหารลดลง อาจเป็นสัญญาณของความเครียดจากความร้อน4. แสงสำหรับแม่ไก่ไข่แม่ไก่ระยะให้ไข่ควรได้รับแสงรวมประมาณ 14–16 ชั่วโมงต่อวัน หากใช้แสงไฟเสริม ควรเพิ่มเวลาอย่างค่อยเป็นค่อยไปและเปิด–ปิดให้สม่ำเสมอ การเปลี่ยนระยะเวลาแสงกะทันหันอาจทำให้ผลผลิตไข่ลดลง5. การป้องกันโรคทำความสะอาดภาชนะอาหารและน้ำทุกวันรักษาวัสดุรองพื้นให้แห้งแยกไก่ใหม่เพื่อสังเกตอาการก่อนนำเข้าฝูงแยกไก่ป่วยออกทันทีป้องกันหนู นกป่า ยุง ไร และเหาไม่เลี้ยงไก่หนาแน่นเกินไปจัดวัคซีนตามความเสี่ยงของโรคในพื้นที่ โดยปรึกษาสัตวแพทย์หรือเจ้าหน้าที่ปศุสัตว์ข้อดีโตและมีขนขึ้นเร็วให้ทั้งเนื้อและไข่เนื้อมีปริมาณดีเมื่อเทียบกับไก่ไข่ทั่วไปแข็งแรงและปรับตัวง่ายหาอาหารตามธรรมชาติเก่งไข่เปลือกสีน้ำตาล ขนาดค่อนข้างใหญ่เหมาะกับการเลี้ยงแบบปล่อยข้อควรระวังให้ไข่น้อยกว่าไก่ไข่ลูกผสมเชิงการค้าพ่อไก่บางตัวอาจก้าวร้าวไก่อาจอ้วนเกินไปเมื่อให้อาหารพลังงานสูงมากสีขนและผลผลิตอาจแตกต่างกันตามสายพันธุ์ต้องดูแลเรื่องความร้อนเป็นพิเศษเมื่อนำมาเลี้ยงในประเทศไทยโดยสรุป นิวแฮมป์เชียร์เหมาะสำหรับผู้เลี้ยงที่ต้องการไก่แข็งแรง โตเร็ว และสามารถใช้ประโยชน์ได้ทั้งเนื้อและไข่ แต่หากมีเป้าหมายผลิตไข่จำนวนมากในเชิงการค้า ไก่ไข่ลูกผสมเฉพาะทางมักให้ผลผลิตสูงกว่า

อ่านรายละเอียด → 110 ครั้ง

130

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่ อิซ่าบราวน์ (ISA Brown)

ไก่ไข่อิซ่าบราวน์ (ISA Brown)ISA Brown เป็นไก่ไข่ลูกผสมเชิงการค้า ให้ไข่ดก เริ่มไข่เร็ว และปรับตัวได้ดี จึงได้รับความนิยมทั้งในฟาร์มอุตสาหกรรมและการเลี้ยงหลังบ้าน อย่างไรก็ตาม ISA Brown ไม่ใช่ไก่พันธุ์แท้ ลูกที่เกิดจากการผสมกันเองจะมีลักษณะและผลผลิตไม่สม่ำเสมอเหมือนรุ่นพ่อแม่ประวัติความเป็นมาISA Brown ได้รับการพัฒนาในประเทศฝรั่งเศสโดยบริษัท Institut de Sélection Animale หรือ ISA ชื่อ “Brown” มาจากสีขนและสีเปลือกไข่ที่เป็นสีน้ำตาลผู้พัฒนาคัดเลือกสายพ่อและสายแม่หลายชั่วรุ่น ก่อนนำมาผสมเป็นไก่ลูกผสมทางการค้าที่มีคุณสมบัติเด่น ได้แก่เริ่มให้ไข่เร็วให้ไข่จำนวนมากเปลี่ยนอาหารเป็นผลผลิตไข่ได้ดีให้ไข่เปลือกสีน้ำตาลขนาดใหญ่มีนิสัยค่อนข้างสงบและจัดการง่ายรายละเอียดสายพันธุ์ที่ใช้ผสมเป็นข้อมูลเฉพาะของผู้พัฒนา จึงไม่สามารถผลิต ISA Brown ที่มีคุณสมบัติเหมือนเดิมได้ด้วยการนำพ่อและแม่ไก่ ISA Brown มาผสมกันเองลักษณะทั่วไปลักษณะภายนอกแม่ไก่มีขนสีน้ำตาลแดงหรือสีน้ำตาลทองอาจมีขนสีขาวแซมบริเวณหาง ปีก หรือส่วนล่างของลำตัวพ่อไก่มักมีสีอ่อนหรือขาวกว่าแม่ไก่หงอนจักร ติ่งหู และเหนียงมีสีแดงแข้งไม่มีขนและมักมีสีเหลืองลำตัวขนาดกลาง ไม่หนาหนักเหมือนไก่เนื้อเมื่อโตเต็มวัย แม่ไก่มักมีน้ำหนักประมาณ 1.8–2.2 กิโลกรัมให้ไข่เปลือกสีน้ำตาล ขนาดกลางถึงใหญ่ลักษณะการให้ผลผลิตเมื่อได้รับอาหาร แสง และการดูแลที่เหมาะสม แม่ไก่อาจเริ่มให้ไข่เมื่ออายุประมาณ 18–20 สัปดาห์ และให้ผลผลิตสูงในช่วงปีแรกจำนวนไข่โดยทั่วไปอาจอยู่ที่ประมาณ 300 ฟองต่อปีหรือมากกว่าในระบบที่จัดการอย่างเหมาะสม แต่ผลผลิตจริงขึ้นอยู่กับสายการผลิต อายุ สุขภาพ อาหาร แสง อุณหภูมิ และสภาพการเลี้ยงแม่ไก่มีนิสัยค่อนข้างเชื่อง เข้ากับคนง่าย และไม่ค่อยมีนิสัยฟักไข่ จึงเหมาะสำหรับการเลี้ยงเพื่อผลิตไข่มากกว่าการขยายพันธุ์ตามธรรมชาติวิธีการเลี้ยง1. โรงเรือนโรงเรือนควรแห้ง สะอาด และระบายอากาศได้ดี สามารถป้องกันฝน แดดจัด ลมแรง และสัตว์นักล่าได้ ไม่ควรเลี้ยงหนาแน่นเกินไป เพราะทำให้ไก่เครียด จิกกัน และเกิดโรคได้ง่ายสิ่งที่ควรจัดเตรียม ได้แก่คอนนอนที่มั่นคงรังไข่ประมาณ 1 รังต่อแม่ไก่ 4–5 ตัวภาชนะอาหารและน้ำอย่างเพียงพอวัสดุรองพื้น เช่น แกลบ ที่สะอาดและแห้งลานเดินหรือพื้นที่คุ้ยเขี่ย หากเลี้ยงแบบปล่อยร่มเงาและการระบายอากาศที่ดีในช่วงอากาศร้อน2. อาหารตามช่วงอายุลูกไก่อายุ 0–6 สัปดาห์ใช้อาหารลูกไก่คุณภาพดี มีโปรตีนประมาณ 18–20% ช่วงนี้ลูกไก่ต้องได้รับความอบอุ่นและเข้าถึงอาหารกับน้ำได้ตลอดเวลาไก่รุ่นอายุประมาณ 7–17 สัปดาห์ให้อาหารไก่รุ่นที่มีโปรตีนประมาณ 15–17% ไม่ควรให้อาหารไก่ไข่เร็วเกินไป เพราะมีแคลเซียมสูงและไม่เหมาะกับไก่ที่ยังไม่เริ่มออกไข่ไก่ใกล้ไข่และระยะให้ไข่เมื่อเริ่มมีอายุใกล้ให้ไข่หรือพบไข่ฟองแรก จึงเปลี่ยนเป็นอาหารไก่ไข่ที่มีโปรตีนประมาณ 16–18% และมีแคลเซียมเพียงพอสำหรับสร้างเปลือกไข่ การเปลี่ยนอาหารควรทำอย่างค่อยเป็นค่อยไปสามารถเสริมผัก หญ้า หรือธัญพืชได้เล็กน้อย แต่อาหารเสริมไม่ควรแทนอาหารหลัก เพราะจะทำให้สารอาหารเจือจางและผลผลิตไข่ลดลง3. น้ำดื่มต้องมีน้ำสะอาดให้ไก่กินตลอดเวลา การขาดน้ำแม้เพียงช่วงสั้น ๆ อาจทำให้กินอาหารลดลง ไข่ลด และเปลือกไข่บาง ควรล้างภาชนะน้ำทุกวันและตั้งไว้ในที่ร่ม4. การจัดการแสงแม่ไก่ระยะให้ไข่ควรได้รับแสงรวมประมาณ 14–16 ชั่วโมงต่อวัน หากแสงธรรมชาติไม่เพียงพอ สามารถเสริมด้วยหลอดไฟได้ แต่ควรใช้เวลาเปิด–ปิดที่แน่นอนไม่ควรลดระยะเวลาแสงอย่างกะทันหัน เพราะอาจทำให้การให้ไข่ลดลงหรือหยุดไข่ชั่วคราว5. การดูแลในอากาศร้อนISA Brown สามารถเลี้ยงในประเทศไทยได้ แต่ความร้อนสูงส่งผลต่อการกินอาหารและผลผลิตไข่ จึงควร:ทำโรงเรือนให้โปร่งและมีร่มเงาให้น้ำสะอาดที่ไม่ร้อนจัดตลอดเวลาเพิ่มจุดให้น้ำในช่วงฤดูร้อนลดความหนาแน่นของไก่ให้อาหารช่วงเช้าหรือช่วงเย็นที่อากาศเย็นกว่าหลีกเลี่ยงการจับ ย้าย หรือรบกวนไก่ช่วงกลางวันหากไก่อ้าปากหายใจ กางปีก ดื่มน้ำมากผิดปกติ หรือซึม แสดงว่าอาจกำลังเครียดจากความร้อน6. การป้องกันโรคทำความสะอาดโรงเรือนและอุปกรณ์เป็นประจำรักษาวัสดุรองพื้นให้แห้งแยกไก่ใหม่เพื่อสังเกตอาการก่อนรวมฝูงแยกไก่ป่วยออกทันทีป้องกันหนู นกป่า ไร เหา และแมลงพาหะใช้ระบบเข้า–ออกโรงเรือนที่สะอาดจัดโปรแกรมวัคซีนตามโรคที่พบในพื้นที่ โดยปรึกษาสัตวแพทย์หรือเจ้าหน้าที่ปศุสัตว์ข้อดีให้ไข่ดกและเริ่มไข่เร็วใช้อาหารค่อนข้างคุ้มค่าไข่เปลือกสีน้ำตาล ขนาดสม่ำเสมอนิสัยค่อนข้างสงบและเลี้ยงง่ายเหมาะทั้งกับฟาร์มเชิงการค้าและการเลี้ยงหลังบ้านสามารถเลี้ยงได้ทั้งในโรงเรือนและระบบปล่อยข้อควรระวังไม่เหมาะสำหรับผสมพันธุ์รักษาสาย เพราะเป็นไก่ลูกผสมผลผลิตจะลดลงตามอายุ โดยเฉพาะหลังช่วงการให้ไข่สูงสุดต้องได้รับอาหารสมดุล โดยเฉพาะโปรตีน แคลเซียม และวิตามินมีความเสี่ยงต่อกระดูกอ่อนหรือเปลือกไข่บาง หากได้รับแคลเซียมไม่เพียงพออากาศร้อน ความเครียด และการขาดน้ำทำให้ไข่ลดลงอย่างรวดเร็วให้เนื้อไม่มากเท่าไก่กึ่งเนื้อกึ่งไข่ เช่น โรดไอแลนด์เรดหรือนิวแฮมป์เชียร์โดยสรุป ISA Brown เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการผลผลิตไข่จำนวนมากและดูแลฝูงด้วยอาหาร น้ำ แสง และการป้องกันโรคอย่างเป็นระบบ หากต้องการเลี้ยงขยายพันธุ์เองในระยะยาว ควรเลือกไก่พันธุ์แท้มากกว่าไก่ลูกผสมชนิดนี้

อ่านรายละเอียด → 130 ครั้ง

138

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์ ไฮไลน์บราวน์ ( Hy-Line Brown)

ไก่ไข่ไฮไลน์บราวน์ (Hy-Line Brown)Hy-Line Brown เป็นไก่ไข่ลูกผสมเชิงการค้าที่ได้รับความนิยมทั่วโลก จุดเด่นคือเริ่มให้ไข่เร็ว ให้ไข่เปลือกสีน้ำตาลจำนวนมาก ใช้อาหารคุ้มค่า และปรับตัวเข้ากับระบบการเลี้ยงได้หลายแบบไฮไลน์บราวน์ ไม่ใช่ไก่พันธุ์แท้ เมื่อนำพ่อแม่ไก่มาผสมกันเอง ลูกที่ได้จึงอาจมีลักษณะและผลผลิตไม่สม่ำเสมอเหมือนลูกไก่จากบริษัทผู้พัฒนาสายพันธุ์ประวัติความเป็นมาHy-Line มีต้นกำเนิดในสหรัฐอเมริกา โดยเริ่มดำเนินงานด้านการปรับปรุงพันธุ์ไก่ไข่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 ภายใต้การริเริ่มของเฮนรี เอ. วอลเลซ (Henry A. Wallace)แนวทางสำคัญของการพัฒนาคือการคัดเลือกสายพ่อและสายแม่ แล้วนำมาผสมเพื่อให้เกิดความแข็งแรงและประสิทธิภาพการผลิตสูงในรุ่นลูก ต่อมาจึงพัฒนาไก่ไข่เชิงการค้าหลายสาย รวมถึง Hy-Line Brown ซึ่งได้รับการคัดเลือกให้เหมาะกับการผลิตไข่เปลือกสีน้ำตาลเป้าหมายสำคัญในการปรับปรุงสายไก่ ได้แก่ให้ไข่จำนวนมากอย่างต่อเนื่องเริ่มให้ไข่เร็วให้ไข่ขนาดเหมาะสมและมีเปลือกแข็งแรงใช้อาหารอย่างมีประสิทธิภาพมีอัตราการรอดและความแข็งแรงสูงปรับตัวได้กับกรง โรงเรือนแบบไม่ใช้กรง และระบบปล่อยรายละเอียดของสายพ่อแม่ที่ใช้ผลิตลูกไก่เป็นข้อมูลเฉพาะของผู้พัฒนาลักษณะประจำสายลักษณะภายนอกแม่ไก่มีขนสีน้ำตาลแดงถึงน้ำตาลทองบริเวณหางและปลายปีกอาจมีขนสีขาวแซมหงอนจักร ติ่งหู และเหนียงมีสีแดงแข้งและผิวหนังมักมีสีเหลืองลำตัวขนาดกลาง รูปร่างเหมาะกับการผลิตไข่มากกว่าการให้เนื้อเมื่อโตเต็มวัย แม่ไก่มักมีน้ำหนักประมาณ 1.8–2.1 กิโลกรัมให้ไข่เปลือกสีน้ำตาล ขนาดกลางถึงใหญ่ลักษณะการให้ผลผลิตแม่ไก่มักเริ่มให้ไข่เมื่ออายุประมาณ 18–20 สัปดาห์ หากได้รับอาหาร แสง และการจัดการที่เหมาะสม อัตราการให้ไข่จะค่อย ๆ เพิ่มขึ้นจนถึงช่วงสูงสุด แล้วจึงลดลงตามอายุภายใต้การจัดการเชิงพาณิชย์ที่ดี สามารถให้ไข่ได้มากกว่า 300 ฟองต่อปี แต่จำนวนจริงจะแตกต่างตามสายการผลิต อายุ อาหาร สุขภาพ อุณหภูมิ และระบบโรงเรือนไก่มีนิสัยค่อนข้างสงบ ตื่นตัว และปรับตัวได้ดี โดยทั่วไปไม่ค่อยมีพฤติกรรมฟักไข่ จึงเหมาะสำหรับการผลิตไข่มากกว่าการขยายพันธุ์ตามธรรมชาติวิธีการเลี้ยง1. ระยะลูกไก่ช่วงแรกต้องเตรียมพื้นที่กกลูกไก่ให้อบอุ่น แห้ง สะอาด และไม่มีลมโกรก ควรตรวจพฤติกรรมลูกไก่เพื่อปรับความร้อน:เบียดกันใต้เครื่องกก แสดงว่าอากาศหนาวเกินไปหนีออกห่างจากเครื่องกกและอ้าปากหายใจ แสดงว่าร้อนเกินไปกระจายตัวสม่ำเสมอและกินอาหารตามปกติ แสดงว่าอุณหภูมิเหมาะสมควรให้น้ำสะอาดทันทีเมื่อลูกไก่มาถึง และตรวจว่าลูกไก่ทุกตัวเข้าถึงน้ำกับอาหารได้2. โรงเรือนโรงเรือนควรโปร่ง ระบายอากาศดี และป้องกันฝน ลมแรง แดดจัด รวมถึงสัตว์นักล่าได้ พื้นต้องไม่ชื้นหรือมีน้ำขัง หากใช้วัสดุรองพื้น เช่น แกลบ ควรรักษาให้แห้งและเปลี่ยนบริเวณที่เปียกทันทีควรจัดเตรียม:พื้นที่กินอาหารและน้ำอย่างเพียงพอคอนนอนที่มั่นคงรังไข่ประมาณ 1 รังต่อแม่ไก่ 4–5 ตัวพื้นที่คุ้ยเขี่ยหรืออาบฝุ่นร่มเงาสำหรับไก่ที่เลี้ยงแบบปล่อยรั้วป้องกันสุนัข งู และสัตว์นักล่า3. อาหารตามช่วงอายุอาหารควรเลือกตามอายุ น้ำหนัก และระยะการผลิต เพราะการให้อาหารผิดช่วงอาจทำให้ไก่โตไม่สม่ำเสมอหรือให้ไข่ได้ไม่เต็มศักยภาพอายุ 0–6 สัปดาห์: อาหารลูกไก่ โปรตีนประมาณ 18–20%อายุ 7–15 สัปดาห์: อาหารไก่รุ่น โปรตีนประมาณ 15–17%ช่วงก่อนให้ไข่: ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นอาหารก่อนระยะไข่ตามน้ำหนักและพัฒนาการของฝูงระยะให้ไข่: อาหารไก่ไข่ โปรตีนโดยทั่วไปประมาณ 16–18% พร้อมพลังงาน กรดอะมิโน แคลเซียม และฟอสฟอรัสอย่างสมดุลไม่ควรให้อาหารไก่ไข่ที่มีแคลเซียมสูงแก่ลูกไก่หรือไก่รุ่นเป็นเวลานาน เพราะอาจส่งผลเสียต่อไตและการเจริญเติบโตสามารถให้ผัก หญ้า หรือธัญพืชเป็นอาหารเสริมได้ แต่ไม่ควรมากจนไก่กินอาหารหลักลดลง4. น้ำดื่มไก่ต้องมีน้ำสะอาดตลอดเวลา โดยเฉพาะในช่วงอากาศร้อน การขาดน้ำทำให้กินอาหารลดลง ไข่ลด และคุณภาพเปลือกไข่แย่ลงอย่างรวดเร็วควรล้างภาชนะน้ำทุกวัน ตรวจไม่ให้หัวน้ำอุดตัน และวางภาชนะในบริเวณที่ร่มและเข้าถึงง่าย5. การจัดการแสงระยะให้ไข่ควรได้รับแสงรวมประมาณ 14–16 ชั่วโมงต่อวัน โดยรวมแสงธรรมชาติและแสงไฟเสริม การเปิดและปิดไฟควรตรงเวลา และไม่ควรลดจำนวนชั่วโมงแสงอย่างกะทันหันไม่ควรกระตุ้นแสงให้ไก่เริ่มไข่เร็วเกินไปก่อนที่ฝูงจะมีน้ำหนักและโครงสร้างร่างกายเหมาะสม เพราะอาจทำให้ไข่เล็ก ผลผลิตระยะยาวลดลง และเกิดปัญหาระบบสืบพันธุ์6. การเก็บไข่เก็บไข่อย่างน้อยวันละ 2–3 ครั้งเพิ่มความถี่ในช่วงอากาศร้อนรักษารังไข่ให้สะอาดและแห้งแยกไข่แตก ไข่ร้าว และไข่สกปรกเก็บไข่ในสถานที่เย็น สะอาด และปราศจากกลิ่นรุนแรงไม่ควรล้างไข่ด้วยน้ำเย็นหรือแช่น้ำ เพราะอาจเพิ่มโอกาสที่เชื้อโรคจะผ่านเปลือกเข้าสู่ไข่7. การดูแลในประเทศไทยอากาศร้อนและความชื้นสูงอาจทำให้ไก่กินอาหารน้อยลง จึงควร:ทำโรงเรือนให้โปร่งและมีการไหลเวียนอากาศป้องกันแสงแดดส่องเข้าสู่ตัวโรงเรือนโดยตรงให้น้ำสะอาดที่ไม่ร้อนจัดเพิ่มจุดให้น้ำในฤดูร้อนให้อาหารส่วนใหญ่ในช่วงเช้าและเย็นลดความหนาแน่นของฝูงหลีกเลี่ยงการจับหรือขนย้ายในช่วงกลางวัน8. การป้องกันโรคทำความสะอาดโรงเรือนและอุปกรณ์สม่ำเสมอแยกไก่ใหม่ก่อนนำเข้าฝูงแยกไก่ป่วยและตรวจหาสาเหตุทันทีควบคุมหนู นกป่า แมลง ไร และเหาไม่ใช้ภาชนะหรืออุปกรณ์ร่วมกับฟาร์มอื่นโดยไม่ฆ่าเชื้อจัดโปรแกรมวัคซีนให้เหมาะกับโรคในพื้นที่ โดยปรึกษาสัตวแพทย์หรือเจ้าหน้าที่ปศุสัตว์ข้อดีให้ไข่ดกและให้ผลผลิตต่อเนื่องเริ่มไข่ค่อนข้างเร็วใช้อาหารคุ้มค่าไข่มีเปลือกสีน้ำตาลและขนาดค่อนข้างสม่ำเสมอนิสัยค่อนข้างสงบและจัดการง่ายเลี้ยงได้ทั้งระบบกรง โรงเรือนแบบไม่ใช้กรง และระบบปล่อยเหมาะกับฟาร์มเชิงการค้าและการเลี้ยงหลังบ้านข้อควรระวังเป็นไก่ลูกผสม จึงไม่เหมาะสำหรับเพาะพันธุ์ต่อเพื่อรักษาผลผลิตเดิมต้องได้รับอาหารที่สมดุลและมีแคลเซียมเพียงพอความร้อนและการขาดน้ำทำให้ผลผลิตลดลงรวดเร็วการกระตุ้นแสงเร็วเกินไปอาจทำให้ไข่เล็กและกระทบผลผลิตระยะยาวให้เนื้อน้อยกว่าไก่กึ่งเนื้อกึ่งไข่ผลผลิตสูงทำให้ต้องเฝ้าระวังปัญหากระดูก เปลือกไข่บาง และภาวะช่องท้องหรือระบบสืบพันธุ์โดยสรุป Hy-Line Brown เหมาะสำหรับผู้เลี้ยงที่ต้องการไก่ไข่เปลือกสีน้ำตาลซึ่งให้ผลผลิตสูงและใช้อาหารอย่างมีประสิทธิภาพ ความสำเร็จในการเลี้ยงขึ้นอยู่กับการควบคุมน้ำหนักฝูง อาหาร น้ำ แสง อุณหภูมิ และสุขภาพอย่างสม่ำเสมอ

อ่านรายละเอียด → 138 ครั้ง

112

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์ โลมันน์บราวน์ (Lohmann Brown)

ไก่ไข่โลมันน์บราวน์ (Lohmann Brown)Lohmann Brown เป็นไก่ไข่ลูกผสมเชิงการค้าที่มีชื่อเสียงด้านการให้ไข่ดก ไข่เปลือกสีน้ำตาล และใช้อาหารได้อย่างมีประสิทธิภาพ เหมาะสำหรับฟาร์มเชิงพาณิชย์และการเลี้ยงแบบปล่อยหลังบ้านไก่ชนิดนี้เป็น สายลูกผสม ไม่ใช่ไก่พันธุ์แท้ หากนำมาผสมกันเอง ลูกที่ได้จะมีลักษณะและผลผลิตไม่สม่ำเสมอเหมือนไก่รุ่นการค้าประวัติความเป็นมาLohmann Brown ได้รับการพัฒนาโดยบริษัท Lohmann Tierzucht ในประเทศเยอรมนี จากการคัดเลือกและผสมสายพ่อแม่พันธุ์ที่มีประสิทธิภาพในการให้ไข่สูงเป้าหมายของการปรับปรุงสายพันธุ์คือ:เริ่มให้ไข่เร็วให้ไข่จำนวนมากและต่อเนื่องให้ไข่เปลือกสีน้ำตาลแข็งแรงมีอัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นไข่ที่ดีมีอัตรารอดสูงปรับตัวเข้ากับระบบการเลี้ยงหลายรูปแบบLohmann Brown มีหลายสายการค้า เช่น Lohmann Brown-Classic และสายที่คัดเลือกให้เหมาะกับระบบเลี้ยงหรือขนาดไข่แตกต่างกัน ดังนั้นตัวเลขผลผลิตและน้ำหนักอาจต่างกันเล็กน้อยตามสายที่ซื้อมาลักษณะทั่วไปลักษณะภายนอกแม่ไก่มีขนสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลทองปลายปีกและหางอาจมีขนสีขาวแซมพ่อไก่หรือเพศผู้มักมีสีอ่อนกว่าแม่ไก่หงอนจักร ติ่งหู และเหนียงมีสีแดงแข้งไม่มีขน มักมีสีเหลืองลำตัวขนาดกลาง รูปร่างกระชับแม่ไก่โตเต็มวัยมักหนักประมาณ 1.8–2.1 กิโลกรัมให้ไข่เปลือกสีน้ำตาล ขนาดกลางถึงใหญ่ลูกไก่บางสายสามารถแยกเพศจากสีขนได้ตั้งแต่อายุหนึ่งวัน โดยลูกไก่เพศเมียมีสีน้ำตาล ส่วนเพศผู้มีสีอ่อนหรือขาวกว่านิสัยโดยทั่วไปมีนิสัยค่อนข้างสงบ ตื่นตัว และคุ้นกับผู้เลี้ยงได้ง่าย สามารถหาอาหารตามธรรมชาติได้ดี แต่หากเลี้ยงหนาแน่นหรือได้รับสารอาหารไม่สมดุล อาจเกิดพฤติกรรมจิกขนและจิกกันได้แม่ไก่มักไม่มีนิสัยฟักไข่เด่นชัด เพราะถูกคัดเลือกเพื่อการผลิตไข่เป็นหลักการให้ผลผลิตแม่ไก่มักเริ่มให้ไข่เมื่ออายุประมาณ 18–20 สัปดาห์ และจะค่อย ๆ เพิ่มผลผลิตจนถึงช่วงสูงสุด หากได้รับอาหาร แสง น้ำ และการดูแลที่เหมาะสม สามารถให้ไข่ได้มากกว่า 300 ฟองต่อปีในช่วงการผลิตที่ดีผลผลิตจริงขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย ได้แก่:สายการค้าน้ำหนักเมื่อเริ่มให้ไข่คุณภาพอาหารระยะเวลาและความสม่ำเสมอของแสงอุณหภูมิสุขภาพของฝูงระบบการเลี้ยงวิธีการเลี้ยง1. การเลี้ยงลูกไก่ก่อนรับลูกไก่ควรทำความสะอาดและฆ่าเชื้อโรงเรือน เตรียมเครื่องกก อาหาร และน้ำให้พร้อม พื้นต้องแห้งและไม่มีลมโกรกช่วงสัปดาห์แรก บริเวณระดับตัวลูกไก่ควรมีอุณหภูมิประมาณ 32–35 องศาเซลเซียส แล้วค่อย ๆ ลดลงสัปดาห์ละประมาณ 2–3 องศา โดยพิจารณาร่วมกับพฤติกรรมลูกไก่:เบียดกันใต้เครื่องกก แสดงว่าหนาวเกินไปอยู่ห่างเครื่องกกและอ้าปากหายใจ แสดงว่าร้อนเกินไปกระจายตัวสม่ำเสมอ แสดงว่าอุณหภูมิเหมาะสมต้องตรวจให้ลูกไก่ทุกตัวเข้าถึงน้ำและอาหารได้ทันทีหลังนำเข้าโรงเรือน2. โรงเรือนโรงเรือนควรโปร่ง ระบายอากาศได้ดี และป้องกันแดด ฝน ลมแรง รวมถึงสัตว์นักล่าได้ พื้นและวัสดุรองพื้นต้องแห้ง เพราะความชื้นสูงทำให้เกิดกลิ่นแอมโมเนีย โรคทางเดินหายใจ และปัญหาฝ่าเท้าสำหรับระบบไม่ใช้กรงควรจัดให้มี:คอนนอนที่แข็งแรงรังไข่ประมาณ 1 รังต่อแม่ไก่ 4–5 ตัวพื้นที่คุ้ยเขี่ยและอาบฝุ่นจุดให้อาหารและน้ำอย่างเพียงพอร่มเงาสำหรับระบบปล่อยรั้วป้องกันสุนัข งู และสัตว์นักล่าไม่ควรเลี้ยงหนาแน่นเกินไป เพราะทำให้ไก่แข่งขันกันกินอาหาร เกิดความเครียด จิกกัน และให้ไข่ลดลง3. อาหารตามช่วงอายุอายุ 0–6 สัปดาห์ให้อาหารลูกไก่ที่มีโปรตีนประมาณ 18–20% เพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตของโครงสร้าง กระดูก และขนอายุประมาณ 7–16 สัปดาห์ให้อาหารไก่รุ่นที่มีโปรตีนประมาณ 15–17% ควบคุมให้ฝูงมีน้ำหนักสม่ำเสมอ ไม่ผอมหรืออ้วนเกินไปช่วงก่อนเริ่มไข่เปลี่ยนเป็นอาหารระยะก่อนไข่ตามอายุ น้ำหนัก และพัฒนาการของฝูง ไม่ควรเปลี่ยนเร็วเกินไป เพราะอาหารระยะนี้มีแคลเซียมสูงกว่าอาหารไก่รุ่นระยะให้ไข่ให้อาหารไก่ไข่ที่มีโปรตีนประมาณ 16–18% พร้อมกรดอะมิโน พลังงาน แคลเซียม ฟอสฟอรัส วิตามิน และแร่ธาตุอย่างสมดุลควรให้อาหารตามคำแนะนำของผู้ผลิตลูกไก่หรืออาหารสัตว์ เนื่องจากความต้องการอาหารเปลี่ยนแปลงตามอายุ ปริมาณไข่ น้ำหนักตัว และสภาพอากาศผัก หญ้า และธัญพืชสามารถใช้เป็นอาหารเสริมได้ แต่ไม่ควรให้มากจนไก่กินอาหารหลักลดลง4. น้ำดื่มต้องมีน้ำสะอาดให้ไก่กินตลอดเวลา การขาดน้ำเพียงช่วงสั้น ๆ อาจทำให้ผลผลิตไข่ลดลงและเปลือกไข่บางควรปฏิบัติดังนี้:ล้างภาชนะน้ำเป็นประจำตรวจหัวน้ำไม่ให้อุดตันวางภาชนะน้ำในที่ร่มเพิ่มจุดให้น้ำในช่วงอากาศร้อนตรวจปริมาณการดื่มน้ำทุกวัน เพราะการเปลี่ยนแปลงอาจเป็นสัญญาณของโรคหรือความผิดปกติ5. การจัดการแสงแม่ไก่ระยะให้ไข่ควรได้รับแสงรวมประมาณ 14–16 ชั่วโมงต่อวัน ทั้งจากแสงธรรมชาติและไฟเสริม เวลาเปิด–ปิดไฟต้องสม่ำเสมอไม่ควรกระตุ้นแสงก่อนที่ไก่จะมีอายุ น้ำหนัก และโครงสร้างร่างกายเหมาะสม เพราะอาจทำให้เริ่มไข่เร็วเกินไป ไข่มีขนาดเล็ก และเกิดปัญหาระบบสืบพันธุ์ได้6. การดูแลในอากาศร้อนประเทศไทยมีอุณหภูมิสูง ซึ่งอาจทำให้ไก่กินอาหารน้อยลงและไข่ลด ควร:ทำโรงเรือนให้โปร่งและมีร่มเงาใช้พัดลมหรือระบบระบายอากาศเมื่อจำเป็นให้น้ำเย็นสะอาดตลอดเวลาเพิ่มจุดให้น้ำในฤดูร้อนให้อาหารช่วงเช้าและช่วงเย็นหลีกเลี่ยงการจับหรือเคลื่อนย้ายไก่ตอนกลางวันลดความหนาแน่นของฝูงอาการอ้าปากหายใจ กางปีก ดื่มน้ำมาก ซึม หรือกินอาหารลดลง เป็นสัญญาณว่าไก่อาจเครียดจากความร้อน7. การเก็บและดูแลไข่เก็บไข่อย่างน้อยวันละ 2–3 ครั้งรักษารังไข่และวัสดุรองรังให้สะอาดแยกไข่แตก ไข่ร้าว และไข่สกปรกเก็บไข่ในบริเวณเย็น สะอาด และไม่มีกลิ่นรุนแรงจับไข่อย่างเบามือและหลีกเลี่ยงการเปลี่ยนอุณหภูมิอย่างฉับพลัน8. การป้องกันโรคทำความสะอาดและฆ่าเชื้อโรงเรือนก่อนนำไก่เข้าฝูงแยกไก่ใหม่เพื่อสังเกตอาการก่อนรวมฝูงแยกไก่ป่วยทันทีควบคุมหนู นกป่า แมลง ไร และเหาจำกัดบุคคลและอุปกรณ์จากภายนอกฟาร์มบันทึกปริมาณอาหาร น้ำ จำนวนไข่ และการตายทุกวันจัดโปรแกรมวัคซีนให้เหมาะกับโรคในพื้นที่ โดยปรึกษาสัตวแพทย์หรือเจ้าหน้าที่ปศุสัตว์ข้อดีให้ไข่ดกและเริ่มไข่เร็วไข่เปลือกสีน้ำตาล ขนาดค่อนข้างสม่ำเสมอใช้อาหารอย่างมีประสิทธิภาพนิสัยค่อนข้างสงบและจัดการง่ายมีอัตราการรอดที่ดีเมื่อดูแลเหมาะสมเลี้ยงได้ทั้งระบบกรง โรงเรือนแบบไม่ใช้กรง และระบบปล่อยข้อควรระวังไม่เหมาะสำหรับเพาะพันธุ์ต่อเอง เนื่องจากเป็นไก่ลูกผสมต้องใช้อาหารที่มีสารอาหารสมดุลเพื่อรองรับการให้ไข่สูงไวต่อความร้อน การขาดน้ำ และการเปลี่ยนแปลงแสงหากได้รับแคลเซียมไม่เพียงพอ อาจเกิดเปลือกไข่บางและปัญหากระดูกการเลี้ยงหนาแน่นหรือมีความเครียดอาจทำให้จิกขนและจิกกันให้เนื้อน้อยกว่าไก่กึ่งเนื้อกึ่งไข่โดยสรุป Lohmann Brown เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการผลิตไข่เปลือกสีน้ำตาลในปริมาณสูง แต่จำเป็นต้องควบคุมอาหาร น้ำ แสง อุณหภูมิ และสุขภาพของฝูงอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้ไก่แสดงศักยภาพได้เต็มที่

อ่านรายละเอียด → 112 ครั้ง

129

การเลี้ยงไก่ไข่สวยงาม

ไก่ไข่พันธุ์ เวลซัมเมอร์ (Welsummer Chicken)

ไก่ไข่เวลซัมเมอร์ (Welsummer Chicken)เวลซัมเมอร์เป็นไก่กึ่งเนื้อกึ่งไข่จากประเทศเนเธอร์แลนด์ มีชื่อเสียงจากไข่เปลือกสีน้ำตาลเข้มหรือสีน้ำตาลดินเผา บางฟองมีจุดสีน้ำตาลเข้มประปราย แข็งแรง หาอาหารเก่ง และเหมาะกับการเลี้ยงแบบปล่อยประวัติความเป็นมาไก่เวลซัมเมอร์ได้รับการพัฒนาขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 บริเวณหมู่บ้านเวลซุม (Welsum) ประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยพัฒนาจากไก่พื้นเมืองร่วมกับไก่หลายสายพันธุ์ เช่น โรดไอแลนด์เรด บาร์เนเวลเดอร์ เลกฮอร์น และสายพันธุ์เอเชียบางชนิดเป้าหมายของการพัฒนาคือให้ได้ไก่ที่:แข็งแรงและหาอาหารเก่งให้ไข่เปลือกสีน้ำตาลเข้มมีรูปร่างเหมาะสำหรับใช้ประโยชน์ทั้งไข่และเนื้อปรับตัวกับการเลี้ยงในฟาร์มและพื้นที่ชนบทได้ดีต่อมาเวลซัมเมอร์ได้รับความนิยมในหลายประเทศ โดยเฉพาะในยุโรปและสหราชอาณาจักร เนื่องจากสีเปลือกไข่ที่โดดเด่นและลวดลายขนที่สวยงามลักษณะประจำพันธุ์ลักษณะภายนอกสีที่พบมากที่สุดคือ Red Partridge หรือสีนกกระทาแดง โดยตัวผู้และตัวเมียมีลวดลายแตกต่างกันอย่างชัดเจนพ่อไก่หัวและคอมีสีน้ำตาลแดงหรือทองแดงหลังและไหล่มีสีแดงเข้มอกและหางมีสีดำ บางส่วนเป็นประกายเขียวลำตัวสง่างามและมีกล้ามเนื้อค่อนข้างดีแม่ไก่ขนพื้นสีน้ำตาล มีลายละเอียดคล้ายไก่นกกระทาบริเวณคอมีสีทองหรือน้ำตาลเข้มและมีลายดำลำตัวช่วยพรางตัวได้ดีเมื่อลงหาอาหารตามธรรมชาติลักษณะร่วมหงอนจักรสีแดงติ่งหูและเหนียงสีแดงตาสีส้มแดงแข้งสีเหลืองและไม่มีขนลำตัวขนาดกลาง หลังค่อนข้างยาวและอกลึกพ่อไก่โตเต็มวัยหนักประมาณ 3–3.5 กิโลกรัมแม่ไก่โตเต็มวัยหนักประมาณ 2–2.7 กิโลกรัมน้ำหนักอาจแตกต่างกันตามสายพันธุ์ การคัดเลือก และวิธีเลี้ยงลักษณะไข่และผลผลิตไข่ของเวลซัมเมอร์มีจุดเด่นคือ:เปลือกสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลดินเผาบางฟองมีจุดหรือกระสีน้ำตาลเข้มขนาดกลางถึงใหญ่ให้ไข่ประมาณ 160–200 ฟองต่อปีโดยทั่วไปสีเข้มบนเปลือกเป็นเม็ดสีที่สะสมในช่วงท้ายของการสร้างไข่ จึงอาจเช็ดออกได้บางส่วนเมื่อไข่ยังใหม่ สีเปลือกอาจอ่อนลงเมื่อแม่ไก่ออกไข่ต่อเนื่อง และกลับเข้มขึ้นหลังหยุดพักหรือผลัดขนเวลซัมเมอร์ให้ไข่น้อยกว่าไก่ลูกผสมเชิงการค้า เช่น ISA Brown, Hy-Line Brown และ Lohmann Brown แต่สามารถผสมพันธุ์และรักษาลักษณะประจำพันธุ์ต่อได้ หากใช้พ่อแม่พันธุ์แท้ที่มีคุณภาพนิสัยตื่นตัวและกระตือรือร้นหาอาหารตามธรรมชาติเก่งเหมาะกับการเลี้ยงแบบปล่อยโดยทั่วไปไม่ก้าวร้าวและคุ้นกับคนได้พ่อไก่บางตัวอาจหวงอาณาเขตแม่ไก่บางตัวอาจฟักไข่ แต่สัญชาตญาณการฟักไม่สม่ำเสมอสามารถบินข้ามรั้วเตี้ยได้ จึงควรมีรั้วที่เหมาะสมวิธีการเลี้ยง1. การเตรียมโรงเรือนโรงเรือนควรแห้ง โปร่ง และระบายอากาศได้ดี สามารถป้องกันฝน แดด ลมแรง และสัตว์นักล่าได้ วัสดุรองพื้น เช่น แกลบหรือขี้กบ ต้องไม่เปียกชื้นควรจัดให้มี:คอนนอนกว้างประมาณ 20–25 เซนติเมตรต่อตัวรังไข่ประมาณ 1 รังต่อแม่ไก่ 4–5 ตัวภาชนะอาหารและน้ำอย่างเพียงพอพื้นที่คุ้ยเขี่ยและอาบฝุ่นร่มเงาในบริเวณปล่อยรั้วป้องกันสุนัข งู และสัตว์นักล่าแม้จะทนต่อสภาพอากาศได้ดี แต่ไม่ควรเลี้ยงหนาแน่น เพราะจะเพิ่มความเครียด การจิกกัน และการแพร่กระจายของโรค2. การเลี้ยงลูกไก่เตรียมพื้นที่กกก่อนนำลูกไก่เข้าเลี้ยง ในสัปดาห์แรกควรมีอุณหภูมิบริเวณระดับตัวลูกไก่ประมาณ 32–35 องศาเซลเซียส แล้วค่อยลดลงสัปดาห์ละประมาณ 2–3 องศาสังเกตพฤติกรรมเพื่อปรับอุณหภูมิ:ลูกไก่เบียดกันใต้เครื่องกก แสดงว่าหนาวลูกไก่อยู่ห่างและอ้าปากหายใจ แสดงว่าร้อนลูกไก่กระจายตัวและกินอาหารปกติ แสดงว่าอุณหภูมิเหมาะสมลูกไก่ต้องได้รับน้ำสะอาดและอาหารทันที ไม่ควรปล่อยให้พื้นเปียก เพราะเพิ่มความเสี่ยงต่อโรคและความหนาวเย็น3. อาหารตามช่วงอายุอายุ 0–6 สัปดาห์: อาหารลูกไก่ โปรตีนประมาณ 18–20%อายุประมาณ 7–17 สัปดาห์: อาหารไก่รุ่น โปรตีนประมาณ 15–17%ช่วงเริ่มให้ไข่: ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นอาหารไก่ไข่ระยะให้ไข่: อาหารที่มีโปรตีนประมาณ 16–18% พร้อมแคลเซียมและฟอสฟอรัสอย่างเหมาะสมสามารถเสริมผัก หญ้า แมลง และธัญพืชได้ แต่ไม่ควรให้มากจนไก่กินอาหารหลักลดลง หากเลี้ยงแบบปล่อยควรมีกระเพาะบดหรือกรวดสำหรับสัตว์ปีกในกรณีที่พื้นที่ไม่มีกรวดธรรมชาติไม่ควรใช้อาหารไก่ไข่ที่มีแคลเซียมสูงเลี้ยงลูกไก่หรือไก่รุ่นเป็นเวลานาน เพราะอาจส่งผลเสียต่อไตและการเจริญเติบโต4. น้ำดื่มต้องมีน้ำสะอาดให้กินตลอดเวลา โดยเฉพาะในอากาศร้อน ควรล้างภาชนะน้ำเป็นประจำ ตั้งไว้ในที่ร่ม และตรวจไม่ให้หัวน้ำอุดตันการขาดน้ำทำให้ไก่กินอาหารลดลง จำนวนไข่ลด และคุณภาพเปลือกไข่แย่ลงอย่างรวดเร็ว5. การจัดการแสงแม่ไก่ที่อยู่ในระยะให้ไข่ควรได้รับแสงรวมประมาณ 14–16 ชั่วโมงต่อวัน หากใช้แสงไฟเสริม ควรกำหนดเวลาเปิดและปิดอย่างสม่ำเสมอไม่ควรเร่งแสงก่อนที่ไก่รุ่นจะมีอายุและน้ำหนักเหมาะสม เพราะอาจทำให้เริ่มไข่เร็วเกินไป ไข่มีขนาดเล็ก และกระทบผลผลิตระยะยาว6. การเลี้ยงในประเทศไทยเวลซัมเมอร์มีต้นกำเนิดจากเขตอบอุ่น เมื่อนำมาเลี้ยงในประเทศไทยจึงต้องระวังความร้อนและความชื้น โดยควร:ทำโรงเรือนให้โปร่งและมีชายคากว้างมีต้นไม้หรือวัสดุให้ร่มเงาให้น้ำสะอาดที่ไม่ร้อนจัดตลอดเวลาเพิ่มจำนวนจุดให้น้ำในฤดูร้อนให้อาหารช่วงเช้าและเย็นหลีกเลี่ยงการจับหรือเคลื่อนย้ายไก่ช่วงกลางวันลดความหนาแน่นของฝูงรักษาวัสดุรองพื้นให้แห้งในฤดูฝนหากไก่อ้าปากหายใจ กางปีก ซึม หรือกินอาหารลดลง ควรรีบลดความร้อนและเพิ่มการระบายอากาศ7. การป้องกันโรคทำความสะอาดโรงเรือนและอุปกรณ์สม่ำเสมอแยกไก่ใหม่ก่อนนำเข้าฝูงแยกไก่ป่วยทันทีควบคุมหนู นกป่า ยุง ไร และเหาไม่ใช้อุปกรณ์ร่วมกับฟาร์มอื่นโดยไม่ทำความสะอาดถ่ายพยาธิตามความเสี่ยงและคำแนะนำของสัตวแพทย์จัดโปรแกรมวัคซีนตามโรคที่พบในพื้นที่ โดยปรึกษาสัตวแพทย์หรือเจ้าหน้าที่ปศุสัตว์ข้อดีไข่มีเปลือกสีน้ำตาลเข้มและลวดลายสวยเป็นไก่พันธุ์แท้ สามารถขยายพันธุ์ต่อได้แข็งแรงและหาอาหารเก่งเหมาะกับระบบปล่อยอิสระใช้ประโยชน์ได้ทั้งไข่และเนื้อมีลวดลายขนสวยงาม เหมาะกับการเลี้ยงเชิงอนุรักษ์ข้อควรระวังให้ไข่น้อยกว่าไก่ไข่ลูกผสมเชิงการค้าสีเปลือกไข่อาจจางลงระหว่างรอบการให้ไข่การฟักไข่ของแม่ไก่ไม่สม่ำเสมออาจบินข้ามรั้วที่ต่ำเกินไปต้องมีพื้นที่ออกกำลังกายและหาอาหารต้องดูแลเรื่องความร้อนและความชื้นเป็นพิเศษในประเทศไทยโดยสรุป Welsummer เหมาะสำหรับผู้เลี้ยงที่ต้องการไก่พันธุ์แท้ซึ่งมีสีสันสวยงาม ให้ไข่เปลือกสีน้ำตาลเข้มโดดเด่น และสามารถขยายพันธุ์ต่อภายในฟาร์มได้ แต่หากเป้าหมายหลักคือจำนวนไข่สูงสุด ไก่ไข่ลูกผสมเชิงการค้าจะให้ผลผลิตมากกว่า

อ่านรายละเอียด → 129 ครั้ง